Günaydın! Şenliğe mi gidiyorsunuz?

صباح الخير! هل تذهبان إلى المهرجان؟

Günaydın, Fatma Hanım! Evet. Bu gece ilk Emre çalacak!

صباح الخير، Fatma Hanım! نعم. سيعزف Emre أولا الليلة!

Küçük Emre mi? Bu gece mi? Buyurun!

Emre الصغير؟ الليلة؟ تفضلا، تفضلا!

Küçük Emre'yi çok yıldır tanıyorum. O zaman on yaşındaydı.

أعرف Emre الصغير منذ زمن طويل جدا. كان عمره حينذاك عشر سنوات.

Elif, fotoğrafını gördün mü? Penceredeki, trompetli fotoğrafı.

Elif، هل رأيت صورته؟ مع البوق، عند النافذة؟

Gördüm! Saçları çok komik!

نعم رأيتها! وبتسريحة شعر فظيعة!

Evet. Annesiyle babasıyla, ikinci katta. Sizin evinizde.

نعم. مع أمه وأبيه، في الطابق الثاني. في شقتكم.

Annesi ve babası çok çalışıyordu. Her gün, bütün gün.

كانت أمه وأبوه يعملان كثيرا. طوال النهار، كل يوم.

Okuldan sonra küçük Emre yalnızdı. Trompetle yalnızdı.

وبعد المدرسة كان Emre الصغير وحده. وحده مع بوق.

Trompet mi? Trompeti nereden aldı?

مع بوق؟ من أين حصل على بوق؟

Trompet Ayşe Hanım'ındı. Küçük, eski bir trompet. Ona verdi.

كان البوق لـAyşe. بوق صغير وقديم. أعطته Ayşe إياه.

Anneannemin mi? Anneannem trompeti nereden aldı?

لجدتي؟ ومن أين حصلت جدتي على بوق؟

Bilmiyorum. Ayşe Hanım her şeyi biliyor. Ben bilmiyorum.

لا أعرف. Ayşe تعرف كل شيء، وأنا لا أعرف.

Her gün penceremin altındaki merdivende oturuyordu. Çalıyordu.

كان يجلس كل يوم على الدرج تحت نافذتي ويعزف.

Önce çok kötü çaldı. Çok yüksek ve çok kötü!

في البداية كان يعزف بشكل سيئ جدا. بصوت عال جدا وبشكل سيئ جدا!

Dinledim. Ne yapabilirdim? Burada çalışıyordum.

كنت أستمع. ماذا كان بوسعي أن أفعل؟ كنت أعمل هنا.

Sonra daha iyi çaldı. Sonra şehir şenliği geldi.

بعد فترة تحسن عزفه. ثم جاء مهرجان البلدة.

Şenlikte çaldı mı?

وهل عزف في المهرجان؟

Çaldı. Meydanda, orkestrayla. İlk kez.

نعم. في الساحة، مع الأوركسترا. للمرة الأولى.

Önce çok kötüydü. Çok korktu. Meydanda çok insan vardı.

في البداية كان الأمر سيئا جدا. كان خائفا جدا. كان في الساحة أناس كثيرون.

Orkestra bir şarkı çaldı. Küçük Emre başka şarkı çaldı. Yanlış şarkı!

عزفت الأوركسترا أغنية، وعزف Emre الصغير أغنية أخرى. الأغنية الخطأ!

Sonra yağmur yağdı. Çok yağmur! Çok insan eve gitti.

ثم هطل المطر. بغزارة! وعاد كثير من الناس إلى بيوتهم.

Küçük Emre ıslaktı. Çok üzgündü. O da eve gitmek istedi.

كان Emre الصغير مبتلا وحزينا جدا. وأراد هو أيضا العودة إلى البيت.

Anneannem neredeydi?

وجدتي؟ أين كانت جدتي؟

Ayşe Hanım sahnenin önündeki bankta oturuyordu. Şemsiyesi vardı.

كانت Ayşe جالسة على المقعد أمام المسرح. معها مظلة.

Emre, eve gitmiyorsun! Çal dedi.

قالت: «Emre، لن تذهب إلى البيت! اعزف!».

Çaldı. Yağmurda. Orkestrayla aynı şarkıyı. Çok güzel.

نعم. تحت المطر. الأغنية نفسها التي عزفتها الأوركسترا. وبشكل جميل جدا.

Sonra yağmur durdu. İnsanlar geri geldi.

وأخيرا توقف المطر وعاد الناس.

Hepimiz dinledik. Sonra bütün meydan şarkı söyledi.

استمعنا جميعا. ثم غنت الساحة كلها.

Siz de söylediniz mi, Fatma Hanım?

وهل غنيتم، Fatma Hanım؟

Tabii! Ben söyledim. Ayşe Hanım söyledi. Hepimiz söyledik.

طبعا! غنيت أنا، وغنت Ayşe، وغنينا جميعا.

İşten sonra geç geldiler. Ama son şarkıyı duydular.

جاءا بعد العمل، متأخرين. لكنهما سمعا الأغنية الأخيرة.

Babası çok mutluydu. Sonra ona büyük, yeni bir trompet aldılar.

كان أبوه سعيدا جدا. وبعد ذلك اشترى والداه لـEmre الصغير بوقا جديدا وكبيرا.

Küçük trompet ne oldu?

والبوق الصغير؟

Küçük trompet Ayşe Hanım'da kaldı. Belki hâlâ orada. Kim bilir?

بقي الصغير عند Ayşe. ربما لا يزال هناك. من يدري؟

Anneannem bilir. Her şeyi bilir!

جدتي تعرف. جدتي تعرف كل شيء!

Bugün yine meydanda çalacak. On sekiz yıl önceki gibi.

واليوم سيعزف في الساحة من جديد. كما قبل ثماني عشرة سنة.

Geleceğim. Ayşe Hanım'ın yanında oturacağım. Yağmur yağarsa şemsiyem var!

سآتي. سأجلس بجانب Ayşe. وإذا أمطرت، فمعي مظلة!

Hepimiz şarkı söyleyeceğiz!

وسنغني جميعا!