Αναφορικές προτάσεις

Μια αναφορική πρόταση δίνει περισσότερες πληροφορίες για ένα ουσιαστικό. Ξεκινά με μια αναφορική αντωνυμία (der, die, das …) και έρχεται αμέσως μετά το ουσιαστικό που περιγράφει. Πριν από την αναφορική πρόταση υπάρχει κόμμα: Der Mann, der dort steht, ist mein Lehrer.

Όπως σε κάθε εξαρτημένη πρόταση, το ρήμα πηγαίνει στο τέλος: Das Buch, das ich gerade lese, ist spannend.

Η αναφορική αντωνυμία εξαρτάται από δύο πράγματα:

1. Γένος και αριθμός προέρχονται από το ουσιαστικό πριν από αυτή: der Mann → der, die Frau → die, das Kind → das.
2. Η πτώση καθορίζεται από τον ρόλο στην αναφορική πρόταση: υποκείμενο → ονομαστική, αιτιατικό αντικείμενο → αιτιατική, μετά ρήμα δοτικής → δοτική, κυριότητα → γενική.

Σύγκρινε: Die Frau, die dort wohnt (ονομαστική) — Die Frau, die ich kenne (αιτιατική) — Die Frau, der ich helfe (δοτική) — Die Frau, deren Auto kaputt ist (γενική).