Dešimt žvakių

Δέκα κεράκια

Ο στόχος σουΜπορώ να ευχηθώ χρόνια πολλά, να δώσω δώρο και να πω αν έχω παντρευτεί, αν έχω παιδιά και πού μένουν οι γονείς μου.

Είμαι

Σάββατο. Μπαλόνια στην αυλή, ένα μακρύ τραπέζι, μια τούρτα με δέκα κεριά. Είναι εδώ και η μητέρα της Elzė, η γιατρός της πόλης, με τις συνηθισμένες ερωτήσεις των γιορτών: Είστε παντρεμένος ή παντρεμένη; Έχετε παιδιά; Και οι γονείς σας, πού μένουν; Έπειτα η Ona γυρίζει τη φωτογραφία: ένα αγόρι δέκα χρονών με τρομπέτα και απαίσιο κούρεμα, σε ένα παράθυρο του αριθμού 7. Ο Jonas μεγάλωσε στο διαμέρισμά σας.

Σάββατο απόγευμα. Μπαλόνια στην αυλή, ένα μακρύ τραπέζι και όλοι οι ένοικοι.
Elzė
Labas! Šiandien mano gimtadienis! Man jau dešimt!
Γεια! Σήμερα έχω γενέθλια! Είμαι πια δέκα χρονών!
Su gimtadieniu, Elze! Čia tau – nuo manęs ir nuo Jono.
Χρόνια πολλά, Elzė! Αυτό είναι για σένα, από μένα και από τον Jonas.
Su gimtadieniu, Elze! Čia tau – nuo manęs ir nuo Jono.
Χρόνια πολλά, Elzė! Αυτό είναι για σένα, από μένα και από τον Jonas.
Σκίζει και βγάζει το χαρτί.
Elzė
Piešimo albumas! Geltonas! Labai ačiū!
Μπλοκ σχεδίου! Κίτρινο! Ευχαριστώ πολύ!
Η Rūta βγάζει έξω ένα μεγάλο κέικ με δέκα κεράκια.
Rūta
O štai ir tortas! Dešimt žvakių!
Και ορίστε η τούρτα! Δέκα κεριά!
Elzė
Viena, dvi, trys... Visos dešimt!
Ένα, δύο, τρία… Και τα δέκα!
Μια ψηλή γυναίκα με ανοιχτή καστανή αλογοουρά κάθεται δίπλα σου.
Daiva
Laba diena! Aš Daiva, Elzės mama. Jūs – naujas kaimynas?
Καλημέρα! Είμαι η Daiva, η μητέρα της Elzė. Είστε ο καινούργιος γείτονας;
Daiva
Laba diena! Aš Daiva, Elzės mama. Jūs – nauja kaimynė?
Καλημέρα! Είμαι η Daiva, η μητέρα της Elzė. Είστε η καινούργια γειτόνισσα;
Taip. Labai malonu!
Ναι. Χαίρω πολύ!
Taip. Labai malonu!
Ναι. Χαίρω πολύ!
Daiva
Man irgi malonu. Sakykite, ar jūs vedęs?
Κι εγώ χαίρομαι. Πείτε μου, είστε παντρεμένος;
Daiva
Man irgi malonu. Sakykite, ar jūs ištekėjusi?
Κι εγώ χαίρομαι. Πείτε μου, είστε παντρεμένη;
Ne, nevedęs.
Όχι, δεν είμαι παντρεμένος.
Ne, netekėjusi.
Όχι, δεν είμαι παντρεμένη.
Daiva
O vaikų turite?
Και έχετε παιδιά;
Ne, vaikų neturiu.
Όχι, δεν έχω παιδιά.
Ne, vaikų neturiu.
Όχι, δεν έχω παιδιά.
Daiva
O tėvai? Kur jie gyvena?
Και οι γονείς σας; Πού μένουν;
Mano tėvai gyvena Hamburge.
Οι γονείς μου μένουν στο Αμβούργο.
Mano tėvai gyvena Hamburge.
Οι γονείς μου μένουν στο Αμβούργο.
Ona
Daiva, aš jau viską žinau. Jis nevedęs, vaikų neturi, tėvai – Hamburge.
Daiva, τα ξέρω ήδη όλα αυτά. Ανύπαντρος, χωρίς παιδιά, οι γονείς στο Αμβούργο.
Ona
Daiva, aš jau viską žinau. Ji netekėjusi, vaikų neturi, tėvai – Hamburge.
Daiva, τα ξέρω ήδη όλα αυτά. Ανύπαντρη, χωρίς παιδιά, οι γονείς στο Αμβούργο.
Η Daiva γελάει.
Daiva
Žinoma. Mama viską žino.
Φυσικά. Η μαμά τα ξέρει όλα.
Η Ona βγάζει τη φωτογραφία που ήταν πάντα γυρισμένη προς τον τοίχο και τη γυρίζει: ένα δεκάχρονο αγόρι με τρομπέτα και απαίσιο κούρεμα, σε ένα παράθυρο του νούμερου 7.
Ona
Dešimt metų... Žiūrėkite. Čia jam irgi dešimt.
Δέκα χρονών… Κοιτάξτε. Κι αυτός εδώ είναι δέκα χρονών.
Tai mano langas!
Εκείνο είναι το παράθυρό μου!
Tai mano langas!
Εκείνο είναι το παράθυρό μου!
Jonas
O čia aš. Aš gyvenau tavo bute, kai buvau mažas.
Κι αυτός είμαι εγώ. Έμενα στο διαμέρισμά σου όταν ήμουν μικρός.
Elzė
Jonai! Kokia šukuosena!
Jonas! Τι κούρεμα!
Ona
Taip. Baisi šukuosena. Štai kodėl – veidu į sieną.
Ναι. Απαίσιο κούρεμα. Γι' αυτό ήταν στραμμένη προς τον τοίχο.
Ona
Jonai, pagrok mums, prašau.
Jonas, παίξε για μας, παρακαλώ.
Jonas
Dabar? Dieną?
Τώρα; Τη μέρα;
Ona
Taip. Dieną galima.
Ναι. Την ημέρα επιτρέπεται.
Κατ’ εξαίρεση, η τρομπέτα παίζει μέρα και όλο το σπίτι τραγουδάει.
Ona
Ilgiausių metų, ilgiausių metų!
Χρόνια πολλά σε σένα, χρόνια πολλά σε σένα!
Ο Micius φεύγει διασχίζοντας την αυλή με ένα από τα κεριά στο στόμα.
Elzė
Miciau! Mano dešimta žvakė!
Micius! Το δέκατο κερί μου!
Ona
Nieko tokio. Jis irgi nori gimtadienio.
Δεν πειράζει. Θέλει κι αυτός γενέθλια.