Trompetli çocuk

Το αγόρι με την τρομπέτα

Γνώρισε καλύτερα τους γείτονες και εξασκήσου σε όσα έμαθες μέσα από μια νέα ιστορία.

Η ιστορίαΣάββατο πρωί, η μέρα της γιορτής. Στον δρόμο για την πλατεία της αγοράς, εσύ και η Elif σταματάτε στο παλιό μαγαζί με παιχνίδια και δώρα. Η κυρία Fatma σάς μιλάει για ένα αγόρι δέκα ετών, την πρώτη του τρομπέτα και την πρώτη του γιορτή πριν από δεκαοκτώ χρόνια.

Νέες λέξεις στην ιστορία

orkestra ορχήστρα
kim bilir ποιος ξέρει
merdiven σκάλα
üzgün λυπημένος

Σάββατο πρωί, η μέρα της γιορτής. Στον δρόμο για την πλατεία της αγοράς, εσύ και η Elif σταματάτε στο παλιό μαγαζί με παιχνίδια και δώρα. Η κυρία Fatma σάς μιλάει για ένα αγόρι δέκα ετών, την πρώτη του τρομπέτα και την πρώτη του γιορτή πριν από δεκαοκτώ χρόνια.

Πάτησε μια λέξη για να δεις τι σημαίνει.

Αυτόματη αναπαραγωγήΕλληνικά

Σάββατο πρωί, η μέρα της γιορτής. Έχει ήλιο. Στον δρόμο για την πλατεία της αγοράς, εσύ και η Elif περνάτε από το παλιό μαγαζί με παιχνίδια και δώρα. Η Fatma Hanım στέκεται στην πόρτα.
Fatma
Günaydın! Şenliğe mi gidiyorsunuz?
Καλημέρα! Πηγαίνετε στη γιορτή;
Elif
Günaydın, Fatma Hanım! Evet. Bu gece ilk Emre çalacak!
Καλημέρα, Fatma Hanım! Ναι. Απόψε ο Emre παίζει πρώτος!
Fatma
Küçük Emre mi? Bu gece mi? Buyurun!
Ο μικρός Emre; Απόψε; Περάστε, περάστε!
Μέσα, το μαγαζί μυρίζει ξύλο και παλιό χαρτί. Η Fatma Hanım κάθεται πίσω από τον πάγκο της και βγάζει τα γυαλιά της.
Fatma
Küçük Emre'yi çok yıldır tanıyorum. O zaman on yaşındaydı.
Ξέρω τον μικρό Emre πάρα πολλά χρόνια. Τότε ήταν δέκα ετών.
Fatma
Elif, fotoğrafını gördün mü? Penceredeki, trompetli fotoğrafı.
Elif, είδες τη φωτογραφία του; Με την τρομπέτα, στο παράθυρο;
Elif
Gördüm! Saçları çok komik!
Την είδα! Και με απαίσιο κούρεμα!
O zaman yedi numarada oturuyordu, değil mi?
Τότε έμενε στο νούμερο 7, έτσι δεν είναι;
O zaman yedi numarada oturuyordu, değil mi?
Τότε έμενε στο νούμερο 7, έτσι δεν είναι;
Fatma
Evet. Annesiyle babasıyla, ikinci katta. Sizin evinizde.
Ναι. Με τη μαμά και τον μπαμπά του, στον δεύτερο όροφο. Στο διαμέρισμά σας.
Biliyorum. Emre anlattı.
Το ξέρω. Μου το είπε ο Emre.
Biliyorum. Emre anlattı.
Το ξέρω. Μου το είπε ο Emre.
Fatma
Annesi ve babası çok çalışıyordu. Her gün, bütün gün.
Η μαμά και ο μπαμπάς του δούλευαν πολύ. Όλη μέρα, κάθε μέρα.
Fatma
Okuldan sonra küçük Emre yalnızdı. Trompetle yalnızdı.
Και μετά το σχολείο ο μικρός Emre ήταν μόνος του. Μόνος με μια τρομπέτα.
Elif
Trompet mi? Trompeti nereden aldı?
Με τρομπέτα; Πού βρήκε τρομπέτα;
Fatma
Trompet Ayşe Hanım'ındı. Küçük, eski bir trompet. Ona verdi.
Η τρομπέτα ήταν της Ayşe. Μια μικρή παλιά τρομπέτα. Η Ayşe τού την έδωσε.
Elif
Anneannemin mi? Anneannem trompeti nereden aldı?
Της γιαγιάς; Και πού βρήκε τρομπέτα η γιαγιά;
Fatma
Bilmiyorum. Ayşe Hanım her şeyi biliyor. Ben bilmiyorum.
Δεν ξέρω. Η Ayşe τα ξέρει όλα κι εγώ δεν ξέρω.
Fatma
Her gün penceremin altındaki merdivende oturuyordu. Çalıyordu.
Κάθε μέρα καθόταν στα σκαλιά κάτω από το παράθυρό μου και έπαιζε.
Fatma
Önce çok kötü çaldı. Çok yüksek ve çok kötü!
Στην αρχή έπαιζε πολύ άσχημα. Πολύ δυνατά και πολύ άσχημα!
Siz dinlediniz mi? Her gün mü?
Κι εσείς ακούγατε; Κάθε μέρα;
Siz dinlediniz mi? Her gün mü?
Κι εσείς ακούγατε; Κάθε μέρα;
Fatma
Dinledim. Ne yapabilirdim? Burada çalışıyordum.
Άκουγα. Τι μπορούσα να κάνω; Δούλευα εδώ.
Fatma
Sonra daha iyi çaldı. Sonra şehir şenliği geldi.
Μετά από λίγο έπαιζε καλύτερα. Και μετά ήρθε η γιορτή της πόλης.
Elif
Şenlikte çaldı mı?
Και έπαιξε στη γιορτή;
Fatma
Çaldı. Meydanda, orkestrayla. İlk kez.
Ναι. Στην πλατεία, με την ορχήστρα. Για πρώτη φορά.
Fatma
Önce çok kötüydü. Çok korktu. Meydanda çok insan vardı.
Στην αρχή ήταν πολύ άσχημα. Φοβόταν πολύ. Υπήρχε πολύς κόσμος στην πλατεία.
Fatma
Orkestra bir şarkı çaldı. Küçük Emre başka şarkı çaldı. Yanlış şarkı!
Η ορχήστρα έπαιζε ένα τραγούδι κι ο μικρός Emre ένα άλλο. Το λάθος τραγούδι!
Fatma
Sonra yağmur yağdı. Çok yağmur! Çok insan eve gitti.
Μετά έβρεξε. Καταρρακτωδώς! Και πολύς κόσμος πήγε σπίτι.
Fatma
Küçük Emre ıslaktı. Çok üzgündü. O da eve gitmek istedi.
Ο μικρός Emre ήταν βρεγμένος και πολύ λυπημένος. Ήθελε κι αυτός να πάει σπίτι.
Elif
Anneannem neredeydi?
Και η γιαγιά; Πού ήταν η γιαγιά;
Fatma
Ayşe Hanım sahnenin önündeki bankta oturuyordu. Şemsiyesi vardı.
Η Ayşe καθόταν στο παγκάκι μπροστά στη σκηνή. Με μια ομπρέλα.
Fatma
Emre, eve gitmiyorsun! Çal dedi.
Είπε: «Emre, δεν θα πας σπίτι! Παίξε!»
Çaldı mı?
Και έπαιξε;
Çaldı mı?
Και έπαιξε;
Fatma
Çaldı. Yağmurda. Orkestrayla aynı şarkıyı. Çok güzel.
Ναι. Στη βροχή. Το ίδιο τραγούδι με την ορχήστρα. Και πολύ όμορφα.
Fatma
Sonra yağmur durdu. İnsanlar geri geldi.
Επιτέλους η βροχή σταμάτησε και ο κόσμος επέστρεψε.
Fatma
Hepimiz dinledik. Sonra bütün meydan şarkı söyledi.
Όλοι ακούγαμε. Και μετά όλη η πλατεία τραγούδησε.
Elif
Siz de söylediniz mi, Fatma Hanım?
Και τραγουδήσατε, Fatma Hanım;
Fatma
Tabii! Ben söyledim. Ayşe Hanım söyledi. Hepimiz söyledik.
Φυσικά! Εγώ τραγούδησα, η Ayşe τραγούδησε, όλοι τραγουδήσαμε.
Annesi ve babası orada mıydı?
Και η μαμά κι ο μπαμπάς του; Ήταν εκεί;
Annesi ve babası orada mıydı?
Και η μαμά κι ο μπαμπάς του; Ήταν εκεί;
Fatma
İşten sonra geç geldiler. Ama son şarkıyı duydular.
Ήρθαν μετά τη δουλειά, αργά. Αλλά άκουσαν το τελευταίο τραγούδι.
Fatma
Babası çok mutluydu. Sonra ona büyük, yeni bir trompet aldılar.
Ο μπαμπάς του ήταν πολύ χαρούμενος. Μετά οι γονείς του αγόρασαν στον μικρό Emre μια καινούργια μεγάλη τρομπέτα.
Elif
Küçük trompet ne oldu?
Και η μικρή τρομπέτα;
Fatma
Küçük trompet Ayşe Hanım'da kaldı. Belki hâlâ orada. Kim bilir?
Η μικρή έμεινε στην Ayşe. Ίσως είναι ακόμα εκεί. Ποιος ξέρει;
Elif
Anneannem bilir. Her şeyi bilir!
Η γιαγιά ξέρει. Η γιαγιά τα ξέρει όλα!
Η Fatma Hanım ξαναφοράει τα γυαλιά της και κοιτάζει τον ηλιόλουστο δρόμο.
Fatma
Bugün yine meydanda çalacak. On sekiz yıl önceki gibi.
Και σήμερα θα παίξει πάλι στην πλατεία. Όπως πριν από δεκαοκτώ χρόνια.
Gelecek misiniz, Fatma Hanım?
Θα έρθετε, Fatma Hanım;
Gelecek misiniz, Fatma Hanım?
Θα έρθετε, Fatma Hanım;
Fatma
Geleceğim. Ayşe Hanım'ın yanında oturacağım. Yağmur yağarsa şemsiyem var!
Θα έρθω. Θα καθίσω δίπλα στην Ayşe. Και αν βρέξει, έχω ομπρέλα!
Elif
Hepimiz şarkı söyleyeceğiz!
Και θα τραγουδήσουμε όλοι!