Herkes meşgul

Όλοι είναι απασχολημένοι

Ο στόχος σουΜπορώ να προσκαλέσω κάποιον, να δεχτώ ή να αρνηθώ ευγενικά και να προτείνω άλλη ημέρα.

Είμαι

Θέλεις να τους ευχαριστήσεις όλους με ένα δείπνο το Σάββατο. Στέλνεις μηνύματα και χτυπάς πόρτες. Ο Tolga δεν μπορεί· πρέπει να… (μια λίστα). Η Zeynep δουλεύει. Η Elif πρέπει να ρωτήσει τη γιαγιά της και η Ayşe δεν ανοίγει καν την πόρτα της.

Sevgili komşularım ve Tolga! Her şey için teşekkür ederim. Cumartesi akşam yedide sizi yemeğe davet ediyorum. Benim evimde.
«Αγαπητοί γείτονες και Tolga! Ευχαριστώ για όλα. Το Σάββατο στις επτά το βράδυ σας προσκαλώ για δείπνο. Στο σπίτι μου.»
Sevgili komşularım ve Tolga! Her şey için teşekkür ederim. Cumartesi akşam yedide sizi yemeğe davet ediyorum. Benim evimde.
«Αγαπητοί γείτονες και Tolga! Ευχαριστώ για όλα. Το Σάββατο στις επτά το βράδυ σας προσκαλώ για δείπνο. Στο σπίτι μου.»
Çorba, krep ve kek olacak. Yemeği ben yapacağım!
«Θα έχει σούπα, τηγανίτες και κέικ. Μαγειρεύω μόνος μου!»
Çorba, krep ve kek olacak. Yemeği ben yapacağım!
«Θα έχει σούπα, τηγανίτες και κέικ. Μαγειρεύω μόνη μου!»
Tolga
Özür dilerim, gelemeyeceğim. Cumartesi işlerim var. Bir: Pencereleri yıkamak. İki: Kâğıt almak. Üç: Başka bir şey.
«Συγγνώμη, δεν θα μπορέσω. Το Σάββατο πρέπει: ένα, να πλύνω τα παράθυρα· δύο, να αγοράσω χαρτί· τρία, κάτι άλλο.»
Cumartesi akşam üç iş mi? Başka bir şey ne, Tolga?
Τρεις δουλειές το Σάββατο βράδυ; Και τι είναι αυτό το «κάτι άλλο», Tolga;
Cumartesi akşam üç iş mi? Başka bir şey ne, Tolga?
Τρεις δουλειές το Σάββατο βράδυ; Και τι είναι αυτό το «κάτι άλλο», Tolga;
Zeynep
Cumartesi bütün akşam çalışıyorum. Başka zaman mı?
«Το Σάββατο δουλεύω όλο το βράδυ. Μήπως κάποια άλλη φορά;»
Elif
Anneanneme sormalıyım!
«Πρέπει να ρωτήσω τη γιαγιά!!!»
Peki. Ayşe Hanım'a ben soracağım.
Εντάξει. Θα ρωτήσω εγώ την Ayşe.
Peki. Ayşe Hanım'a ben soracağım.
Εντάξει. Θα ρωτήσω εγώ την Ayşe.
Χτυπάς την πόρτα της Ayşe. Ακούγεται ψίθυρος από μέσα. Μετά τίποτα.
Ayşe Hanım? Evde misiniz?
Ayşe Hanım; Είστε στο σπίτι;
Ayşe Hanım? Evde misiniz?
Ayşe Hanım; Είστε στο σπίτι;
Cumartesi benim evimde yemek var. Gelecek misiniz?
Το Σάββατο έχει δείπνο στο σπίτι μου. Θα έρθετε;
Cumartesi benim evimde yemek var. Gelecek misiniz?
Το Σάββατο έχει δείπνο στο σπίτι μου. Θα έρθετε;
Ayşe Hanım, duvarlar ince. Sizi duyuyorum.
Ayşe Hanım, οι τοίχοι σ’ αυτό το σπίτι είναι λεπτοί. Σας ακούω.
Ayşe Hanım, duvarlar ince. Sizi duyuyorum.
Ayşe Hanım, οι τοίχοι σ’ αυτό το σπίτι είναι λεπτοί. Σας ακούω.
Η πόρτα μένει κλειστή. Ο Tekir περνάει δίπλα σου και κατεβαίνει τις σκάλες χωρίς να σε κοιτάξει.
Sen de mi, Tekir? Senin de mi işin var?
Κι εσύ, Tekir; Είσαι κι εσύ απασχολημένος;
Sen de mi, Tekir? Senin de mi işin var?
Κι εσύ, Tekir; Είσαι κι εσύ απασχολημένος;
Ο Emre κατεβαίνει και κάθεται δίπλα σου στα σκαλιά.
Emre
Herkes meşgul mü? Ben de gelemem. Cumartesi çalıyorum.
Είναι όλοι απασχολημένοι; Ούτε εγώ μπορώ να έρθω. Παίζω το Σάββατο.
Herkes. Cumartesi kimse gelemiyor.
Όλοι. Κανείς δεν μπορεί να έρθει το Σάββατο.
Herkes. Cumartesi kimse gelemiyor.
Όλοι. Κανείς δεν μπορεί να έρθει το Σάββατο.
Emre
Gerçekten gitmek istiyor musunuz?
Θέλετε πραγματικά να φύγετε;
Bilmiyorum. Belki başkente gideceğim. Orada çok iyi bir iş var.
Δεν ξέρω. Ίσως πάω στην πρωτεύουσα. Υπάρχει μια πολύ καλή δουλειά εκεί.
Bilmiyorum. Belki başkente gideceğim. Orada çok iyi bir iş var.
Δεν ξέρω. Ίσως πάω στην πρωτεύουσα. Υπάρχει μια πολύ καλή δουλειά εκεί.
Emre
Ben de yedi numaradan gittim. On sekiz yaşındaydım.
Κι εγώ έφυγα κάποτε από το νούμερο 7. Ήμουν δεκαοκτώ χρονών.
Sonra?
Και;
Sonra?
Και;
Emre
Geri geldim.
Και επέστρεψα.
Neden geri geldiniz?
Γιατί επιστρέψατε;
Neden geri geldiniz?
Γιατί επιστρέψατε;
Emre
Başkentte çok insan var. Ama kimse adınızı bilmiyor.
Στην πρωτεύουσα έχει πολύ κόσμο. Αλλά κανείς εκεί δεν ξέρει το όνομά σας.