Burada gençtim

Εδώ ήμουν νέος / νέα

Γνώρισε καλύτερα τους γείτονες και εξασκήσου σε όσα έμαθες μέσα από μια νέα ιστορία.

Η ιστορίαΤην επομένη των γενεθλίων της Elif, η Ayşe ξεναγεί εσένα και την Elif στον τοίχο με τις φωτογραφίες: η Ayşe στα είκοσι δύο, ο άντρας της, το παλιό σπίτι, σαράντα χρόνια σχολείου και η Selin μικρό κορίτσι.

Νέες λέξεις στην ιστορία

hayatta ζωντανός
doğum yeri τόπος γέννησης
yarı μισό
hâlâ ακόμα; ακόμη
gürültülü θορυβώδης; θορυβώδες
adam άντρας

Την επομένη των γενεθλίων της Elif, η Ayşe ξεναγεί εσένα και την Elif στον τοίχο με τις φωτογραφίες: η Ayşe στα είκοσι δύο, ο άντρας της, το παλιό σπίτι, σαράντα χρόνια σχολείου και η Selin μικρό κορίτσι.

Πάτησε μια λέξη για να δεις τι σημαίνει.

Αυτόματη αναπαραγωγήΕλληνικά

Η επόμενη μέρα μετά τη γιορτή. Το σαλόνι της Ayşe μυρίζει δυνατό μαύρο τσάι.
Ayşe Hanım, Elif ve siz salonda oturuyorsunuz. Duvarda bütün aile var.
Η Ayşe Hanım, η Elif κι εσύ κάθεστε στο σαλόνι. Στον τοίχο: όλη η οικογένεια της Ayşe.
Emre'nin fotoğrafı nerede?
Και πού είναι η φωτογραφία του Emre;
Emre'nin fotoğrafı nerede?
Και πού είναι η φωτογραφία του Emre;
Ayşe
Artık masada. Duvara dönük değil.
Τώρα είναι στο τραπέζι. Δεν κοιτάζει τον τοίχο.
Η Elif δείχνει μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία μιας νέας γυναίκας μπροστά σε μια πράσινη πόρτα.
Elif
Anneanne, bu genç kadın kim?
Γιαγιά, ποια είναι εκείνη η νέα γυναίκα;
Ayşe
Benim! Burada gençtim. Yirmi iki yaşındaydım.
Εγώ είμαι! Εδώ ήμουν νέα. Ήμουν είκοσι δύο χρονών.
Elif
Sen mi? Çok güzeldin!
Εσύ; Ήσουν πολύ όμορφη!
Ayşe
Güzeldim. Hâlâ güzelim!
Ήμουν. Και ακόμα είμαι!
Bu uzun boylu adam kim?
Και ποιος είναι εκείνος ο ψηλός άντρας;
Bu uzun boylu adam kim?
Και ποιος είναι εκείνος ο ψηλός άντρας;
Ayşe
Eşim. Elif, senin deden.
Ο άντρας μου. Elif, αυτός είναι ο παππούς σου.
Elif
Ben bebekken dedem hayatta değildi.
Ο παππούς δεν ζούσε πια όταν ήμουν μωρό.
Ayşe
Evet. Çok iyi, iyi bir insandı. Senin gibi, Elif.
Ναι. Ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Όπως εσύ, Elif.
Burada neredeydiniz?
Πού ήσασταν εδώ;
Burada neredeydiniz?
Πού ήσασταν εδώ;
Ayşe
Nehir kenarında. Ağustostu. Gençtik, mutluyduk.
Δίπλα στο ποτάμι. Ήταν Αύγουστος. Ήμασταν νέοι και ευτυχισμένοι.
Η επόμενη φωτογραφία δείχνει παλιό σπίτι με πράσινη πόρτα και σκοτεινά άδεια παράθυρα.
Ayşe
Bu yedi numara. Çok eskiydi, boştu.
Και αυτό είναι το νούμερο 7. Ήταν πολύ παλιό και άδειο.
Boş mu? İlk gün benim evim gibi!
Άδειο; Όπως το διαμέρισμά μου την πρώτη μέρα!
Boş mu? İlk gün benim evim gibi!
Άδειο; Όπως το διαμέρισμά μου την πρώτη μέρα!
Ayşe
Eşimin anne babasının eviydi.
Ήταν το σπίτι των γονιών του άντρα μου.
Ayşe
Onlar yaşlıydı. Ev onlara çok büyüktü.
Οι γονείς του ήταν ηλικιωμένοι και το σπίτι ήταν πολύ μεγάλο γι' αυτούς.
Ayşe
Bize büyük değildi. Artık benim. Elli yıldır.
Για μας δεν ήταν πολύ μεγάλο. Τώρα είναι δικό μου. Εδώ και πενήντα χρόνια.
Elif
Elli yıl mı? Annemin erkek kardeşi gibi!
Πενήντα χρόνια; Όπως ο αδερφός της μαμάς μου!
Στην επόμενη φωτογραφία: μια αυλή σχολείου γεμάτη παιδιά και στην άκρη μια νέα δασκάλα.
Burada kim var? Ne çok çocuk var!
Και εδώ; Τόσα παιδιά!
Burada kim var? Ne çok çocuk var!
Και εδώ; Τόσα παιδιά!
Ayşe
Bu benim okulum. Öğretmendim. Kırk yıl!
Αυτό είναι το σχολείο μου. Ήμουν δασκάλα. Σαράντα χρόνια!
Hepsi sizin çocuklarınız mı?
Άρα όλα αυτά είναι παιδιά σου;
Hepsi sizin çocuklarınız mı?
Άρα όλα αυτά είναι παιδιά σου;
Ayşe
Benim değil, okulun çocukları. Ama hepsi benimdi. Şehrin yarısı!
Όχι δικά μου, του σχολείου. Αλλά ήταν όλα δικά μου. Η μισή πόλη!
Elif
Annem de mi?
Και η μαμά μου;
Ayşe
Evet. Onun öğretmeniydim. Çok iyiydi. Çok da gürültülüydü.
Ναι. Ήμουν η δασκάλα της. Ήταν πολύ καλή… και πολύ θορυβώδης.
Μια μικρή έγχρωμη φωτογραφία: ένα επτάχρονο κορίτσι με μακριά ανοιχτά καστανά μαλλιά και πλατύ χαμόγελο.
Ayşe
Bu Selin. Burada yedi yaşında.
Και αυτή είναι η Selin. Εδώ είναι επτά.
Elif
Annem! Çok küçük! Uzun saçları ve mavi gözleri var.
Η μαμά! Τόσο μικρή! Έχει μακριά μαλλιά και μπλε μάτια.
Ayşe
Mavi gözler, benim gibi. Doğum yeri burası, yedi numara.
Μπλε μάτια, όπως εγώ. Γεννήθηκε εδώ, στο νούμερο επτά.
Elif
Benim doğum günüm yirmi sekiz Mart!
Έχω γενέθλια στις είκοσι οκτώ Μαρτίου!
Ayşe
Bu oğlum. Burada beş yaşında.
Και αυτός είναι ο γιος μου. Εδώ είναι πέντε.
Büyük bir keki var!
Έχει μια μεγάλη τούρτα!
Büyük bir keki var!
Έχει μια μεγάλη τούρτα!
Ayşe
Evet. Hep açtı. Sizin gibi!
Ναι. Πεινούσε πάντα. Όπως εσύ!
Ben mi? Aç değilim!
Εγώ; Δεν πεινάω!
Ben mi? Aç değilim!
Εγώ; Δεν πεινάω!
Η Ayşe βγάζει δύο μικρές φωτογραφίες από την τσέπη της ζακέτας της.
Ayşe
Elif, bu senin için. Deden ve ben, nehir kenarında.
Elif, αυτό είναι για σένα. Ο παππούς σου κι εγώ δίπλα στο ποτάμι.
Elif
Benim için mi? Teşekkür ederim, anneanne!
Για μένα; Ευχαριστώ, γιαγιά!
Ayşe
Bu sizin için. Yedi numara. O zaman boştu.
Και αυτό είναι για σένα. Το νούμερο 7, όταν ήταν άδειο.
Ayşe
Siz on yaşında neredeydiniz?
Κι εσύ; Πού ήσουν όταν ήσουν δέκα χρονών;
Hamburg'da. Doğum yerim Hamburg. Annem ve babam hâlâ orada.
Στο Hamburg. Ο τόπος γέννησής μου είναι το Hamburg. Οι γονείς μου είναι ακόμα εκεί.
Hamburg'da. Doğum yerim Hamburg. Annem ve babam hâlâ orada.
Στο Hamburg. Ο τόπος γέννησής μου είναι το Hamburg. Οι γονείς μου είναι ακόμα εκεί.
Ο Tekir πηδάει στο ράφι και κάθεται μπροστά στον τοίχο, ανάμεσα στις φωτογραφίες.
Elif
Anneanne, Tekir'in fotoğrafı nerede?
Γιαγιά, και πού είναι η φωτογραφία του Tekir;
Ayşe
Tekir'in mi? Benim kedim değil!
Του Tekir; Δεν είναι δικός μου γάτος!
Elif
Ama hep burada. O da aileden!
Μα είναι πάντα εδώ. Είναι κι αυτός οικογένεια!
Ayşe
Peki. Elif, Tekir'in resmini yap, lütfen.
Εντάξει. Elif, ζωγράφισε τον Tekir, παρακαλώ.
Elif
Tabii! Yeni resim defterime!
Μπορώ! Στο καινούριο μου μπλοκ!
Εκείνο το βράδυ, μια κατακίτρινη σελίδα κρέμεται ανάμεσα στις παλιές φωτογραφίες.
Artık Ayşe Hanım'ın bütün ailesi duvarda. Tekir de.
Τώρα όλη η οικογένεια της Ayşe είναι στον τοίχο. Και ο Tekir.