Goedemorgen! O, nummer zeven! Jullie zijn er weer.

Good morning! Oh, number 7! You're here again.

Goedemorgen, meneer Pieter! Ik wil graag vis. Voor Max.

Good morning, Mr Pieter! I'd like some fish, please. For Max.

Voor Max? Natuurlijk. Zijn rekening is al heel lang.

For Max? Of course. His bill is very long already.

Heel lang. Ik ken hem al sinds hij een klein katje was.

A very long time. I've known him since he was a tiny kitten.

Klein? Max was klein?

Tiny? Max was tiny?

Ja. Veel jaren geleden kwam hij hier, op een koude ochtend, naar de markt.

Yes. Many years ago, one cold morning, he came here, to the market.

Hij was nat en had honger. En hij was zo klein als mijn hand.

He was wet and hungry. And as small as my hand.

Ik heb hem vis gegeven. En zo is zijn rekening begonnen!

I gave him some fish. And that's how his bill started!

En waarom ziet zijn oor er zo uit?

And why is his ear like that?

Op de markt was een grote hond. Die heeft in het oor van het katje gebeten.

There was a big dog at the market. The dog bit the kitten's ear.

Sindsdien houdt Max niet van honden.

Since then Max hasn't liked dogs.

Goedemorgen! Praten jullie over Max? Ik was er ook.

Good morning! Are you talking about Max? I was there too.

De mensen gaven hem vis en melk, maar ze wisten niet van wie hij was.

People gave him fish and milk, but they didn't know whose he was.

En is hij op de markt gebleven?

And did he stay at the market?

Nee. Hij vond ons aardig, maar hij zocht een huis. Een echt huis.

No. He liked us, but he was looking for a home. A real home.

Hij is me gevolgd vanaf de markt, door de hele stad.

He followed me from the market, right across town.

Hij keek naar elk huis. Dat niet. Dat niet. Dat niet.

He looked at every house. Not that one. Not that one. Not that one.

Toen zag hij een huis met een groene deur.

Then he saw a house with a green door.

Nummer zeven!

Number 7!

Ja. Hij is op de trap gaan zitten en heeft gewacht.

Yes. He sat down on the steps and waited.

Ja, ja. Ik weet alles. Ik was er.

Yes, yes. I know everything. I was there.

Die avond regende het. Ik deed de deur open en op de trap zat een klein grijs katje.

That evening it was raining. I opened the door, and on the steps sat a little grey kitten.

Ik zei: 'Je bent niet mijn kat!'

I said to him: 'You're not my cat!'

En wat deed hij?

And what did he do?

Hij liep gewoon naar binnen. Net als de baas.

He just walked in. Like the boss.

In appartement drie. Dat stond toen leeg.

In flat 3. That flat was empty then.

Ja. Het was lang zijn huis.

Yes. For a long time it was his flat.

Oma, en wie heeft hem Max genoemd?

Grandma, and who named him Max?

Ik. Hij was zo klein en grijs. Ik zei: 'Jij heet Max.'

I did. He was so small and grey. I said: 'You'll be Max.'

En de volgende ochtend heeft hij zijn eerste sleutel meegenomen.

And the next morning he took his first key.

Van wie was de sleutel?

Whose key?

De sleutel van appartement drie. Uit mijn zak.

The key to flat 3. From my pocket.

Ja. Daarom heeft hij op de eerste avond jouw sleutel meegenomen. Het was zijn sleutel.

Yes. That's why he took your key on the first evening. It was his key.

Hij is niet slecht. Hij houdt alleen van die sleutel!

He isn't bad. He just loves that key!

Als je hier tien jaar blijft, neemt hij tien sleutels van je mee!

If you stay here for ten years, he'll take ten of your keys!

Wilt u thee? Ik vertel u meer.

Would you like some tea? I'll tell you more.