ชื่อนามสกุล มาจาก

Thai often asks basic personal information with short question forms such as ชื่ออะไร , นามสกุลอะไร , and มาจากประเทศอะไร . These are very common and natural in conversation.

Use มาจาก for origin, for example มาจากเยอรมนี or มาจากฮัมบูร์ก . Short answers are also natural, such as เบกเกอร์ครับ or ลูคัสครับ.

Use กรุณา… for a polite request. It is more formal than ขอ…หน่อย . Useful examples here are กรุณาพูดช้าๆ and กรุณาสะกด .

ไม่มี ยังไม่มี มีแต่

ไม่มี means “there is no” or “do not have.” For example: ไม่มีโซฟา .

ยังไม่มี means “do not have yet.” It suggests that maybe there will be one later, for example ยังไม่มีโต๊ะ .

Use มีแต่… for “there is only…” or “have only…” as in มีแต่เตียง โคมไฟ แล้วก็กระเป๋าเดินทาง .

คำคุณศัพท์

In Thai, adjectives usually follow nouns, for example ห้องเล็ก , ตู้เสื้อผ้าใหญ่ , and โซฟาสีเหลือง .

Adjectives can also be predicates. Thai does not need a verb like “is” here: ห้องเล็ก can mean “small room” or “the room is small,” depending on context.

For colours, use สี… after the noun, such as โคมไฟสีแดง . To negate an adjective, put ไม่ before it: ไม่ใหญ่ , ไม่เล็ก .

ลักษณนาม

Thai often uses a classifier after numbers: เก้าอี้สองตัว , ถ้วยหนึ่งใบ , กุญแจหนึ่งอัน .

The usual order is noun + number + classifier, such as โซฟาหนึ่งตัว and กระเป๋าเดินทางหนึ่งใบ .

Short noun phrases are also natural in conversation, especially in requests, for example ถ้วยใบนี้ด้วย .

Plural means more than one. Thai nouns do not usually change for the plural; use a number and a classifier.

ใคร พวกเรา ก็ ด้วย ทุก

Use ใคร for “who,” as in ใครเข้าห้อง and ของใคร .

In this module, learn พวกเรา clearly for “we/us,” as in พวกเราไม่รู้ .

ก็ often links or adds emphasis, as in เก้าอี้ก็หาย . ด้วย means “too / also,” and ทุก… means “every,” for example ทุกประตู and ทุกคน .