Herkes meşgul

Todo el mundo está ocupado

Tu objetivoSé invitar a alguien, aceptar o rechazar con educación y proponer otro día.

Soy

Quieres dar las gracias a todos con una cena el sábado. Envías mensajes y llamas a las puertas. Tolga no puede; tiene que… (una lista). Zeynep trabaja. Elif tiene que preguntárselo a su abuela y Ayşe ni siquiera abre la puerta.

Sevgili komşularım ve Tolga! Her şey için teşekkür ederim. Cumartesi akşam yedide sizi yemeğe davet ediyorum. Benim evimde.
«¡Queridos vecinos y Tolga! Gracias por todo. El sábado a las siete de la tarde os invito a cenar. En mi casa».
Sevgili komşularım ve Tolga! Her şey için teşekkür ederim. Cumartesi akşam yedide sizi yemeğe davet ediyorum. Benim evimde.
«¡Queridos vecinos y Tolga! Gracias por todo. El sábado a las siete de la tarde os invito a cenar. En mi casa».
Çorba, krep ve kek olacak. Yemeği ben yapacağım!
«Habrá sopa, tortitas y bizcocho. ¡Cocino yo!».
Çorba, krep ve kek olacak. Yemeği ben yapacağım!
«Habrá sopa, tortitas y bizcocho. ¡Cocino yo!».
Tolga
Özür dilerim, gelemeyeceğim. Cumartesi işlerim var. Bir: Pencereleri yıkamak. İki: Kâğıt almak. Üç: Başka bir şey.
«Lo siento, no podré. El sábado tengo que: uno, limpiar las ventanas; dos, comprar papel; tres, otra cosa».
Cumartesi akşam üç iş mi? Başka bir şey ne, Tolga?
¿Tres tareas un sábado por la tarde? ¿Y qué es esa «otra cosa», Tolga?
Cumartesi akşam üç iş mi? Başka bir şey ne, Tolga?
¿Tres tareas un sábado por la tarde? ¿Y qué es esa «otra cosa», Tolga?
Zeynep
Cumartesi bütün akşam çalışıyorum. Başka zaman mı?
«El sábado trabajo toda la tarde. ¿Quizá otro día?».
Elif
Anneanneme sormalıyım!
«¡¡¡Tengo que preguntarle a la abuela!!!».
Peki. Ayşe Hanım'a ben soracağım.
De acuerdo. Yo le preguntaré a Ayşe.
Peki. Ayşe Hanım'a ben soracağım.
De acuerdo. Yo le preguntaré a Ayşe.
Llamas a la puerta de Ayşe. Detrás, alguien susurra. Después, nada.
Ayşe Hanım? Evde misiniz?
¿Ayşe Hanım? ¿Está en casa?
Ayşe Hanım? Evde misiniz?
¿Ayşe Hanım? ¿Está en casa?
Cumartesi benim evimde yemek var. Gelecek misiniz?
El sábado hay una cena en mi casa. ¿Vendrá?
Cumartesi benim evimde yemek var. Gelecek misiniz?
El sábado hay una cena en mi casa. ¿Vendrá?
Ayşe Hanım, duvarlar ince. Sizi duyuyorum.
Ayşe Hanım, las paredes de esta casa son finas. Puedo oírla.
Ayşe Hanım, duvarlar ince. Sizi duyuyorum.
Ayşe Hanım, las paredes de esta casa son finas. Puedo oírla.
La puerta sigue cerrada. Tekir pasa a tu lado y baja las escaleras sin mirarte.
Sen de mi, Tekir? Senin de mi işin var?
¿Tú también, Tekir? ¿Tú también estás ocupado?
Sen de mi, Tekir? Senin de mi işin var?
¿Tú también, Tekir? ¿Tú también estás ocupado?
Emre baja y se sienta a tu lado en las escaleras.
Emre
Herkes meşgul mü? Ben de gelemem. Cumartesi çalıyorum.
¿Están todos ocupados? Yo tampoco puedo ir. Toco el sábado.
Herkes. Cumartesi kimse gelemiyor.
Todos. Nadie puede venir el sábado.
Herkes. Cumartesi kimse gelemiyor.
Todos. Nadie puede venir el sábado.
Emre
Gerçekten gitmek istiyor musunuz?
¿De verdad quiere irse?
Bilmiyorum. Belki başkente gideceğim. Orada çok iyi bir iş var.
No lo sé. Quizá me vaya a la capital. Allí hay un trabajo muy bueno.
Bilmiyorum. Belki başkente gideceğim. Orada çok iyi bir iş var.
No lo sé. Quizá me vaya a la capital. Allí hay un trabajo muy bueno.
Emre
Ben de yedi numaradan gittim. On sekiz yaşındaydım.
Yo también me fui una vez del número 7. Tenía dieciocho años.
Sonra?
¿Y?
Sonra?
¿Y?
Emre
Geri geldim.
Y volví.
Neden geri geldiniz?
¿Por qué volvió?
Neden geri geldiniz?
¿Por qué volvió?
Emre
Başkentte çok insan var. Ama kimse adınızı bilmiyor.
En la capital hay mucha gente. Pero allí nadie sabe su nombre.