Dešimt žvakių

Dziesięć świeczek

Twój celPotrafię złożyć życzenia urodzinowe, wręczyć prezent i powiedzieć, czy jestem żonaty lub zamężna, czy mam dzieci i gdzie mieszkają moi rodzice.

Jestem

Sobota. Balony na podwórzu, długi stół, tort z dziesięcioma świeczkami. Jest tu też mama Elzė, lekarka z miasteczka, ze zwykłymi pytaniami na przyjęciu: Czy jest pan żonaty lub pani zamężna? Czy ma pan/pani dzieci? A rodzice, gdzie mieszkają? Potem Ona odwraca zdjęcie: dziesięcioletni chłopiec z trąbką i okropną fryzurą przy oknie domu numer 7. Jonas dorastał w twoim mieszkaniu.

Sobotnie popołudnie. Balony na podwórzu, długi stół i wszyscy mieszkańcy domu.
Elzė
Labas! Šiandien mano gimtadienis! Man jau dešimt!
Cześć! Dziś moje urodziny! Mam już dziesięć lat!
Su gimtadieniu, Elze! Čia tau – nuo manęs ir nuo Jono.
Wszystkiego najlepszego, Elzė! To dla ciebie, ode mnie i od Jonasa.
Su gimtadieniu, Elze! Čia tau – nuo manęs ir nuo Jono.
Wszystkiego najlepszego, Elzė! To dla ciebie, ode mnie i od Jonasa.
Zrywa papier.
Elzė
Piešimo albumas! Geltonas! Labai ačiū!
Szkicownik! Żółty! Bardzo dziękuję!
Rūta wynosi duże ciasto z dziesięcioma świeczkami.
Rūta
O štai ir tortas! Dešimt žvakių!
A oto tort! Dziesięć świeczek!
Elzė
Viena, dvi, trys... Visos dešimt!
Jedna, dwie, trzy… Wszystkie dziesięć!
Wysoka kobieta z jasnobrązowym kucykiem siada obok ciebie.
Daiva
Laba diena! Aš Daiva, Elzės mama. Jūs – naujas kaimynas?
Dzień dobry! Jestem Daiva, mama Elzė. Jest pan nowym sąsiadem?
Daiva
Laba diena! Aš Daiva, Elzės mama. Jūs – nauja kaimynė?
Dzień dobry! Jestem Daiva, mama Elzė. Jest pani nową sąsiadką?
Taip. Labai malonu!
Tak. Miło mi!
Taip. Labai malonu!
Tak. Miło mi!
Daiva
Man irgi malonu. Sakykite, ar jūs vedęs?
Mnie również miło. Proszę powiedzieć, jest pan żonaty?
Daiva
Man irgi malonu. Sakykite, ar jūs ištekėjusi?
Mnie również miło. Proszę powiedzieć, jest pani zamężna?
Ne, nevedęs.
Nie, nie jestem żonaty.
Ne, netekėjusi.
Nie, nie jestem zamężna.
Daiva
O vaikų turite?
A ma pan dzieci?
Daiva
O vaikų turite?
A ma pani dzieci?
Ne, vaikų neturiu.
Nie, nie mam dzieci.
Ne, vaikų neturiu.
Nie, nie mam dzieci.
Daiva
O tėvai? Kur jie gyvena?
A pana rodzice? Gdzie mieszkają?
Daiva
O tėvai? Kur jie gyvena?
A pani rodzice? Gdzie mieszkają?
Mano tėvai gyvena Hamburge.
Moi rodzice mieszkają w Hamburgu.
Mano tėvai gyvena Hamburge.
Moi rodzice mieszkają w Hamburgu.
Ona
Daiva, aš jau viską žinau. Jis nevedęs, vaikų neturi, tėvai – Hamburge.
Daiva, to wszystko już wiem. Nieżonaty, bez dzieci, rodzice w Hamburgu.
Ona
Daiva, aš jau viską žinau. Ji netekėjusi, vaikų neturi, tėvai – Hamburge.
Daiva, to wszystko już wiem. Niezamężna, bez dzieci, rodzice w Hamburgu.
Daiva się śmieje.
Daiva
Žinoma. Mama viską žino.
Oczywiście. Mama wie wszystko.
Ona wyjmuje zdjęcie, które dotąd było zwrócone do ściany, i odwraca je: dziesięcioletni chłopiec z trąbką i okropną fryzurą przy oknie domu numer 7.
Ona
Dešimt metų... Žiūrėkite. Čia jam irgi dešimt.
Dziesięć lat… Proszę spojrzeć. Tutaj też ma dziesięć.
Tai mano langas!
To moje okno!
Tai mano langas!
To moje okno!
Jonas
O čia aš. Aš gyvenau tavo bute, kai buvau mažas.
A to ja. Mieszkałem w twoim mieszkaniu, kiedy byłem mały.
Elzė
Jonai! Kokia šukuosena!
Jonas! Co za fryzura!
Ona
Taip. Baisi šukuosena. Štai kodėl – veidu į sieną.
Tak. Okropna fryzura. Dlatego zdjęcie było odwrócone do ściany.
Ona
Jonai, pagrok mums, prašau.
Jonas, zagraj dla nas, proszę.
Jonas
Dabar? Dieną?
Teraz? W dzień?
Ona
Taip. Dieną galima.
Tak. W dzień wolno.
Wyjątkowo trąbka gra za dnia, a cały dom śpiewa.
Ona
Ilgiausių metų, ilgiausių metų!
Wszystkiego najlepszego, wszystkiego najlepszego!
Micius odchodzi przez podwórze z jedną ze świeczek w pysku.
Elzė
Miciau! Mano dešimta žvakė!
Micius! Moja dziesiąta świeczka!
Ona
Nieko tokio. Jis irgi nori gimtadienio.
Nie szkodzi. On też chce mieć urodziny.