Penktą ryto

Piąta rano

Poznaj sąsiadów i przećwicz zdobytą wiedzę w nowej historii.

HistoriaJeden dzień z życia Rūta, od piątej rano do wieczora: kto dzwoni do niej przed świtem, dlaczego wszyscy w jej kawiarni dostają ciasto i co się dzieje, gdy klientka mówi, że nie jest głodna.

Nowe słowa w historii

kepti piec (kepu, kepi, kepa)
orkaitė piekarnik
skubėti spieszyć się (skubu, spieszę się)

Dotknij słowa, aby zobaczyć jego znaczenie.

Automatyczne odtwarzaniepolski

Piąta rano. Dom pod numerem 7 jest ciemny, z wyjątkiem jednego okna nad kawiarnią.
Penktą ryto. Visi name miega.
Piąta rano. Wszyscy w domu śpią.
Ona miega, Micius miega. Tik Jonas viršuje dar groja, labai tyliai. Bet Rūta jau nemiega. Ji jau kavinėje.
Ona śpi, Micius śpi. Tylko Jonas na górze wciąż gra, bardzo cicho. Ale Rūta już wstała. Jest już w kawiarni.
Rūta
Labas rytas, mano kavine! Dabar kepu.
Dzień dobry, moja kawiarnio! Czas piec.
Rūta kepa duoną ir pyragą. Šaldytuve – trisdešimt kiaušinių, daug pieno ir sviesto. Orkaitėje – jos aguonų pyragas. Jis labai geras.
Rūta piecze chleb i ciasto. W lodówce: trzydzieści jajek, dużo mleka i masła. W piekarniku: jej makowiec. Jest bardzo dobry.
Szósta. Dzwoni telefon. Tylko jedna osoba dzwoni o tej porze.
Šeštą ryto skamba telefonas.
O szóstej rano dzwoni telefon.
Rūta
Alio? Močiute! Labas rytas!
Halo? Babciu! Dzień dobry!
Rūtos močiutė
Labas rytas, Rūta! Ar tu jau kepi?
Dzień dobry, Rūta. Już pieczesz?
Rūta
Taip, kepu. O tu? Tu irgi nemiegi?
Tak, piekę. A ty? Ty też nie śpisz?
Rūtos močiutė
Ne. Aš irgi kepu. Mes nemiegame, mes kepame!
Nie. Ja też piekę. Nie śpimy, pieczemy!
Rūtos močiutė gyvena kaime. Ji kepa duoną kiekvieną rytą.
Babcia Rūty mieszka na wsi. Każdego ranka piecze chleb.
Rūtos močiutė
Ar tu valgai, Rūta? Visi valgo tavo pyragą. O tu?
Jesz, Rūta? Wszyscy jedzą twoje ciasto. A ty?
Rūta
Aš nealkana, močiute. Ir aš neturiu laiko.
Nie jestem głodna, babciu. I nie mam czasu.
Rūtos močiutė
Nealkana? Alkanas žmogus – nelaimingas žmogus. Tu žinai.
Nie jesteś głodna? Głodny człowiek to nieszczęśliwy człowiek. Wiesz o tym.
Rūta
Žinau, žinau. Todėl mano kavinėje kiekvienas gauna pyrago.
Wiem, wiem. Dlatego w mojej kawiarni wszyscy dostają ciasto.
Siódma. Rūta otwiera kawiarnię. Na zewnątrz już czekają ludzie.
Septintą Rūta atidaro duris. Ten jau laukia žmonės.
O siódmej Rūta otwiera drzwi. Ludzie już tam czekają.
Rūta
Labas rytas! Užeikite, užeikite!
Dzień dobry! Proszę wejść!
Pirmas ateina Jonas. Jis visą naktį groja, ir jis labai pavargęs.
Jonas wchodzi pierwszy. Gra całą noc i jest bardzo zmęczony.
Jonas
Labas rytas, Rūta... Arbatos, prašau. Tik arbatos.
Dzień dobry, Rūta… Herbatę, proszę. Tylko herbatę.
Rūta
Gerai, Jonai. Tu ne alkanas, o pavargęs. Štai didelis puodelis arbatos.
Dobrze, Jonas. Nie jesteś głodny, jesteś zmęczony. Oto duża filiżanka herbaty.
Rūta žino, ko nori kiekvienas. Ona jai viską sako.
Rūta wie, czego wszyscy chcą. Ona wszystko jej opowiada.
Potem wchodzi Ona z Elzė, która idzie do szkoły.
Rūta
Labas rytas, ponia Ona! Labas, Elze! Ko jūs norite?
Dzień dobry, pani Ona! Cześć, Elzė! Na co macie ochotę?
Ona
Man – juodos arbatos, be cukraus.
Dla mnie czarną herbatę, bez cukru.
Elzė
O man – blynų! Dešimt blynų!
A dla mnie naleśniki! Dziesięć naleśników!
Ona
Elze! Ne dešimt. Du.
Elzė! Nie dziesięć. Dwa.
Rūta
Du blynai su sviestu ir puodelis pieno. Ir vienas mažas blynas Miciui.
Dwa naleśniki z masłem i filiżanka mleka. I jeden mały naleśnik dla Micius.
Micius jau sėdi ant kėdės. Jam labai patinka blynai.
Micius już siedzi na krześle. Uwielbia naleśniki.
Ósma. Kawiarnia jest pełna. Wbiega kobieta w eleganckim szarym płaszczu, z telefonem w dłoni.
Moteris
Kavos, prašau! Greitai! Aš skubu.
Kawę, proszę! Szybko! Spieszę się.
Rūta
Labas rytas! Kavą su pienu? Su cukrumi?
Dzień dobry! Kawę z mlekiem? Z cukrem?
Moteris
Be pieno. Be cukraus. Ir be pyrago! Aš nealkana.
Bez mleka. Bez cukru. I bez ciasta! Nie jestem głodna.
„Aš nealkana.“ Rūtai tai labai nepatinka.
„Nie jestem głodna”. Rūcie wcale się to nie podoba.
Rūta
Jūs nealkana? Bet jūs labai pavargusi. Štai kava. Ir pyragas – nuo manęs.
Nie jest pani głodna? Ale jest pani bardzo zmęczona. Oto kawa. A ciasto na mój koszt.
Moteris
Ne, ačiū! Aš neturiu laiko. Kiek kainuoja kava?
Nie, dziękuję! Nie mam czasu. Ile kosztuje kawa?
Rūta
Du eurai trisdešimt centų. Pyragas nieko nekainuoja.
Dwa euro trzydzieści centów. Ciasto nic nie kosztuje.
Kobieta patrzy na ciasto. Bierze jeden kęs. Potem kolejny.
Moteris
Hmm... Man labai patinka! Ar galiu gauti dar vieną?
Mmm… Bardzo mi smakuje! Mogę prosić jeszcze jeden kawałek?
Rūta
Žinoma! Sėskite, prašau.
Oczywiście! Proszę usiąść.
Ir ji sėdi. Ir valgo. Ir ji jau nepavargusi.
I siada. I je. I już nie jest zmęczona.
Wieczór. Ostatni gość wyszedł. Rūta liczy pieniądze, a Micius siedzi w oknie kawiarni.
Vakaras. Kavinėje tuščia.
Wieczór. Kawiarnia jest pusta.
Rūta
Šiandien – aštuoniasdešimt žmonių! Ir visi gauna pyrago.
Osiemdziesiąt osób dzisiaj! I wszyscy dostają ciasto.
Vėl skamba telefonas. Rūta jau žino: tai močiutė.
Telefon dzwoni znowu. Rūta już wie: to babcia.
Rūtos močiutė
Na, Rūta? Ar tu valgai?
No i co, Rūta? Jesz?
Rūta
Taip, močiute! Dabar valgau. Duoną su sūriu ir pyragą.
Tak, babciu! Teraz jem. Chleb z serem i ciasto.
O Micius? Micius irgi valgo. Žuvį, žinoma.
A Micius? Micius też je. Oczywiście rybę.
Rūta
Labanakt, Miciau. Rytoj vėl penktą ryto!
Dobranoc, Micius. Jutro znów piąta rano!