Vyras prie trečio stalo

Mężczyzna przy trzecim stoliku

Twój celPotrafię zapytać, ile coś kosztuje, zrozumieć ceny i poprosić o rachunek.

Jestem

Wczesny poranek w kawiarni. Codziennie o tej samej minucie wchodzi schludny mężczyzna w niebieskiej koszuli i idzie do stolika przy oknie. Rūta wskazuje go skinieniem głowy i szepcze. Zwykle zamawia herbatę bez cukru, bułkę i rachunek. Dokładnie powtarzasz to zamówienie; kawa pojawia się tylko przy pytaniu o ceny z menu.

Rūta wskazuje skinieniem głowy mężczyznę idącego do stolika przy oknie i mówi to cicho.
Rūta
Žiūrėkite: stalas numeris trys. Tas ponas čia būna kiekvieną rytą.
Proszę spojrzeć: stolik numer trzy. Ten pan jest tu każdego ranka.
O stalas numeris vienas?
A stolik numer jeden?
O stalas numeris vienas?
A stolik numer jeden?
Mruga porozumiewawczo.
Rūta
Jūsų virtuvėje.
W pana kuchni.
Rūta
Jūsų virtuvėje.
W pani kuchni.
Zagląda pod stół, siada i zamawia, nawet nie patrząc na menu.
Vyras prie trečio stalo
Vieną arbatą be cukraus, vieną bandelę ir sąskaitą, prašau.
Herbatę bez cukru. Bułkę i rachunek, proszę.
Rūta
Taip, pone.
Tak, proszę pana.
Ar galiu gauti meniu?
Czy mogę prosić o menu?
Ar galiu gauti meniu?
Czy mogę prosić o menu?
Rūta
Štai. Kainos čia, apačioje.
Proszę. Ceny są tutaj, na dole.
Wpatrujesz się w długie menu.
Atsiprašau, nesuprantu. Kiek kainuoja kava?
Przepraszam, nie rozumiem. Ile kosztuje kawa?
Atsiprašau, nesuprantu. Kiek kainuoja kava?
Przepraszam, nie rozumiem. Ile kosztuje kawa?
Rūta
Kava – du trisdešimt. Arbata – vienas keturiasdešimt, bandelė – vienas dvidešimt, pyragas – trys penkiasdešimt.
Kawa dwa trzydzieści. Herbata jeden czterdzieści, bułka jeden dwadzieścia, ciasto trzy pięćdziesiąt.
Gerai. Norėčiau užsisakyti.
Dobrze. Chcę zamówić.
Gerai. Norėčiau užsisakyti.
Dobrze. Chcę zamówić.
Próbujesz mówić dokładnie jak on.
Vieną arbatą be cukraus, vieną bandelę ir sąskaitą, prašau.
Herbatę bez cukru. Bułkę i rachunek, proszę.
Vieną arbatą be cukraus, vieną bandelę ir sąskaitą, prašau.
Herbatę bez cukru. Bułkę i rachunek, proszę.
Śmieje się.
Rūta
Sąskaitą? Jau? Jūs dar nieko neturite!
Rachunek? Już? Przecież nie ma pan jeszcze niczego!
Rūta
Sąskaitą? Jau? Jūs dar nieko neturite!
Rachunek? Już? Przecież nie ma pani jeszcze niczego!
Rūta
Na gerai. Arbata ir bandelė – du šešiasdešimt.
No dobrze. Herbata i bułka: dwa sześćdziesiąt.
Micius wskakuje na stół mężczyzny i porywa jego długopis.
Vyras prie trečio stalo
Katinas! Ne, ne, ne!
Kot! Nie, nie, nie!
Wspina się na swoje krzesło.
Vyras prie trečio stalo
Sąskaitą! Greitai, prašau!
Rachunek! Szybko, proszę!
Rūta
Du šešiasdešimt, pone.
Dwa sześćdziesiąt, proszę pana.
Kładzie odliczoną kwotę na stole i spieszy do drzwi.
Vyras prie trečio stalo
Štai pinigai. Viso gero!
Oto pieniądze. Do widzenia!
Rūta
Jis labai, labai bijo kačių.
Bardzo, bardzo boi się kotów.
Kuo jis vardu?
Jak on się nazywa?
Kuo jis vardu?
Jak on się nazywa?
Rūta
Nežinau. „Arbata be cukraus“ – tai jo vardas.
Nie wiem. „Herbata bez cukru” — tak się nazywa.
Pod stołem Micius bawi się długopisem.
O jo rašiklis?
A jego długopis?
O jo rašiklis?
A jego długopis?
Rūta
Rašiklis? Dabar jau Miciaus.
Długopis? Teraz jest Miciusa.