Czas przeszły Präteritum sein, haben i czasowników modalnych

Ich war müde. Ich hatte keine Zeit. Ich konnte nicht. Przy sein, haben i czasownikach modalnych w mowie też używa się Präteritum. Tych form potrzebujesz stale, by opowiadać o przeszłości.

Präteritum sein i haben
Präteritum czasowników modalnych

Gramatyka → Czas przeszły Präteritum sein, haben i czasowników modalnych

Präteritum to czas przeszły. W tekstach używa się go często, w mowie jednak głównie przy sein, haben i czasownikach modalnych.

Przy tych czasownikach Perfekt brzmi zbyt skomplikowanie — dlatego woli się Präteritum: Ich war müde. zamiast Ich bin müde gewesen.

Rdzeń czasownika się zmienia, ale końcówki pozostają regularne:

sein — war, warst, war, waren, wart, waren
haben — hatte, hattest, hatte, hatten, hattet, hatten
können — konnte, konntest, konnte, konnten, konntet, konnten

Zaimek	sein → war	haben → hatte	können → konnte
ich	Ich war müde.	Ich hatte Glück.	Ich konnte schlafen.
du	Du warst nett.	Du hattest Zeit.	Du konntest kommen.
er / sie / es	Sie war krank.	Er hatte recht.	Er musste arbeiten.
wir	Wir waren da.	Wir hatten Hunger.	Wir wollten spielen.
ihr	Ihr wart leise.	Ihr hattet Spaß.	Ihr durftet bleiben.
sie / Sie	Sie waren hier.	Sie hatten Zeit.	Sie sollten warten.