Zdania względne

Zdanie względne daje więcej informacji o rzeczowniku. Zaczyna się od zaimka względnego (der, die, das …) i stoi bezpośrednio po rzeczowniku, który opisuje. Przed zdaniem względnym stoi przecinek: Der Mann, der dort steht, ist mein Lehrer.

Jak w każdym zdaniu podrzędnym, czasownik przechodzi na koniec: Das Buch, das ich gerade lese, ist spannend.

Zaimek względny zależy od dwóch rzeczy:

1. Rodzaj i liczba pochodzą od rzeczownika przed nim: der Mann → der, die Frau → die, das Kind → das.
2. Przypadek wyznacza rola w zdaniu względnym: podmiot → mianownik, dopełnienie biernikowe → biernik, po czasowniku z celownikiem → celownik, własność → dopełniacz.

Porównaj: Die Frau, die dort wohnt (mianownik) — Die Frau, die ich kenne (biernik) — Die Frau, der ich helfe (celownik) — Die Frau, deren Auto kaputt ist (dopełniacz).