Kto działa, czego dotyczy czynność, kto coś otrzymuje?

Mianownik wskazuje podmiot: Der Nachbar kommt. Wiele czasowników ma dopełnienie bliższe w bierniku: Ich sehe den Nachbarn. Przy dawaniu odbiorca występuje w celowniku, a rzecz w bierniku: Ich gebe dem Nachbarn den Schlüssel. Nachbar otrzymuje również n w tych formach dopełnienia; ucz się przydatnych pełnych wyrażeń.

Przyimek może narzucać przypadek

mit, zu, bei, von, aus, nach i seit łączą się z celownikiem. für i ohne łączą się z biernikiem. Z in, auf i pokrewnymi przyimkami miejsca położenie wyrażamy celownikiem, a ruch do wnętrza miejsca lub na powierzchnię — biernikiem. Ruch wewnątrz danego miejsca nadal jest określeniem położenia: Wir laufen im Park.

Przynależność i krótkie zaimki

Wyrazy określające przynależność przyjmują końcówkę odpowiadającą rzeczownikowi: mein Schlüssel, meinen Schlüssel, mit meinem Schlüssel. Porównaj męskie ihn jako dopełnienie bliższe z ihm jako odbiorcą: Ich sehe ihn, Ich gebe ihm den Schlüssel. Dla rodzaju żeńskiego używa się sie i ihr. Grzecznościowe formy dopełnienia to Sie i Ihnen.

Wyrażaj przeczenie jasno

nicht zaprzecza czynności lub opisowi; kein zastępuje rodzajnik nieokreślony. Ich bleibe nicht in Berlin zaprzecza miejscu pobytu. Ich habe keinen Vertrag zaprzecza posiadaniu umowy. Zwykłe formy czasownika pozostają bez zmian. Niemieckie zdanie przeczące nie wymaga specjalnej przeczącej formy czasownika.