Mikesch und die Schlüssel

Mikesch i klucze

Poznaj sąsiadów i przećwicz zdobytą wiedzę w nowej historii.

HistoriaJeden dzień z Mikeschem, kotem, który do nikogo nie należy: kto go karmi, gdzie śpi i gdzie jest dziś wieczorem twój klucz.

Nowe słowa w historii

überall wszędzie
vielleicht być może
fast prawie
noch jeszcze
weg nie ma (zniknął)
psst Ciii
passiert dzieje się

Dotknij słowa, aby zobaczyć jego znaczenie.

Automatyczne odtwarzaniepolski

Wczesny ranek w kuchni Hilde. Mikesch siedzi na stole, obok jej herbaty.
Es ist Morgen, und es ist sehr leise. Fast alle schlafen noch. Aber Hilde und Mikesch schlafen nicht.
Jest rano i jest bardzo cicho. Prawie wszyscy jeszcze śpią. Ale Hilde i Mikesch nie śpią.
Hilde
Guten Morgen, Mikesch! Bist du hungrig?
Dzień dobry, Mikesch! Jesteś głodny?
Hilde stawia na podłodze talerzyk z jedzeniem.
Ja. Mikesch ist sehr hungrig.
Tak. Mikesch jest bardzo głodny.
Hilde
Hier, bitte schön. Guten Appetit!
Proszę bardzo. Smacznego!
Hilde
Aber du bist nicht mein Kater, Mikesch!
Ale ty nie jesteś moim kocurem, Mikesch!
Mikesch drepcze korytarzem do kawiarni. Greta wykłada ciasta.
Jetzt geht Mikesch ins Café. Greta ist schon dort.
Teraz Mikesch idzie do kawiarni. Greta już tam jest.
Greta
Guten Morgen, Chef!
Dzień dobry, szefie!
Greta
Kaffee oder Tee?
Kawa czy herbata?
Mikesch siedzi na ladzie, tuż przed dużym ciastem.
Kaffee? Nein. Tee? Nein. Mikesch will den Mohnkuchen.
Kawa? Nie. Herbata? Nie. Mikesch chce makowiec.
Śmieje się.
Greta
Nein, Mikesch! Das ist mein Kuchen!
Nie, Mikesch! To moje ciasto!
Greta
Du bist sehr böse, Mikesch!
Jesteś bardzo niegrzeczny, Mikesch!
Chwilę później brakuje dużego kawałka ciasta. Ślady łap prowadzą w dal.
Und dann? Ein Stück Mohnkuchen ist weg, und Mikesch auch!
I co potem? Kawałek makowca zniknął, a Mikesch też!
Greta
Mein Kuchen! Mikesch! Wo bist du?
Moje ciasto! Mikesch! Gdzie jesteś?
Lotte siedzi na schodach z tornistrem i przytula Mikescha.
Jetzt ist Mikesch bei Lotte. Lotte ist jeden Morgen hier. Sie mag Mikesch, und Mikesch mag Lotte.
Teraz Mikesch jest u Lotte. Lotte jest tu każdego ranka. Lubi Mikescha, a Mikesch lubi Lotte.
Lotte
Hallo, Mikesch! Du bist mein Freund.
Cześć, Mikesch! Jesteś moim przyjacielem.
Lotte patrzy na okruszki na jego wąsach.
Lotte
Oh! Mohnkuchen? Weiß Greta das?
Och! Makowiec? Czy Greta o tym wie?
Lotte
Du bist nicht böse, Mikesch. Du bist einfach hungrig!
Nie jesteś niegrzeczny, Mikesch. Jesteś po prostu głodny!
Hilde rozmawia z Lotte na schodach. Mikesch idzie dalej, na górę.
Hilde ist auch hier. Und Mikesch geht nach oben.
Hilde też tu jest. A Mikesch idzie na górę.
Lotte
Oma, Mikesch ist dein Kater, oder?
Babciu, Mikesch to twój kocur, prawda?
Hilde
Mein Kater? Nein, Lotte!
Mój kocur? Nie, Lotte!
Hilde
Und Greta? Nein. Jonas? Auch nicht.
A Grety? Nie. Jonasa? Też nie.
Lotte
Mikesch, wo wohnst du?
Mikesch, gdzie mieszkasz?
Hilde
Hier, dort, oben, unten: Mikesch wohnt überall!
Tu, tam, na górze, na dole: Mikesch mieszka wszędzie!
Lotte
Und er nimmt gern Schlüssel, Oma!
I lubi brać klucze, babciu!
Tego wieczoru wracasz do domu. Kieszeń twojego płaszcza jest pusta.
Es ist Abend.
Jest wieczór.
Nein! Wo ist mein Schlüssel?
Nie! Gdzie jest mój klucz?
Nein! Wo ist mein Schlüssel?
Nie! Gdzie jest mój klucz?
Hilde otwiera ci zielone drzwi. Wskazuje na górę.
Frau Brandt! Ich habe meinen Schlüssel nicht! Wo ist Mikesch?
Pani Brandt! Nie mam swojego klucza! Gdzie jest Mikesch?
Frau Brandt! Ich habe meinen Schlüssel nicht! Wo ist Mikesch?
Pani Brandt! Nie mam swojego klucza! Gdzie jest Mikesch?
Hilde
Ihr Schlüssel? Ich weiß es nicht.
Pana klucz? Nie wiem.
Hilde
Ihr Schlüssel? Ich weiß es nicht.
Pani klucz? Nie wiem.
Hilde
Mikesch? Ja, er nimmt gern Schlüssel. Vielleicht ist er oben, bei Jonas.
Mikesch? Tak, lubi brać klucze. Może jest na górze, u Jonasa.
Na górze Jonas otwiera drzwi z trąbką w ręce.
Oben spielt Jonas Trompete. Aber er spielt sehr leise.
Na górze Jonas gra na trąbce. Ale gra bardzo cicho.
Hallo, Jonas! Die Trompete ist nicht laut. Danke!
Cześć, Jonas! Trąbka nie jest głośna. Dziękuję!
Hallo, Jonas! Die Trompete ist nicht laut. Danke!
Cześć, Jonas! Trąbka nie jest głośna. Dziękuję!
Jonas
Ja! Jetzt spiele ich leise.
Tak! Teraz gram cicho.
Ist Mikesch hier?
Czy Mikesch tu jest?
Ist Mikesch hier?
Czy Mikesch tu jest?
Jonas
Ja! Er schläft jeden Abend hier.
Tak! Śpi tu co wieczór.
Mikesch leży na kanapie Jonasa i obejmuje łapami duży stary klucz. Jonas się śmieje.
Aber Mikesch schläft nicht. Er hat den Schlüssel!
Ale Mikesch nie śpi. Ma klucz!
Śmieje się.
Jonas
Mikesch! Das ist nicht dein Schlüssel!
Mikesch! To nie jest twój klucz!
Nein, das ist mein Schlüssel!
Nie, to jest mój klucz!
Nein, das ist mein Schlüssel!
Nie, to jest mój klucz!
Mocno trzymasz swój klucz. Mikesch na niego patrzy.
Es tut mir leid, Mikesch. Du bist hier der Chef, aber den Schlüssel nehme ich!
Przykro mi, Mikesch. Tutaj ty jesteś szefem, ale klucz zabieram!
Es tut mir leid, Mikesch. Du bist hier der Chef, aber den Schlüssel nehme ich!
Przykro mi, Mikesch. Tutaj ty jesteś szefem, ale klucz zabieram!
Danke, Jonas! Gute Nacht.
Dziękuję, Jonas! Dobranoc.
Danke, Jonas! Gute Nacht.
Dziękuję, Jonas! Dobranoc.
Jonas
Gute Nacht! Psst! Mikesch will schlafen.
Dobranoc! Ćśś! Mikesch chce spać.
Noc pod numerem 7. Mikesch śpi w oknie Jonasa pod dachem.
Jetzt ist es wieder sehr leise. Und Mikesch? Er schläft. Er ist sehr glücklich. Und morgen? Morgen nimmt er wieder den Schlüssel! Gute Nacht, Mikesch!
Teraz znowu jest bardzo cicho. A Mikesch? Śpi. Jest bardzo szczęśliwy. A jutro? Jutro znowu weźmie klucz! Dobranoc, Mikesch!

Ćwiczenia 1/2 · Słuchaj i śledź

Słuchaj i śledź

Posłuchaj i znajdź obrazek, a potem znajdź, co dzieje się dalej.

Który to obrazek?
Es ist Morgen, und Mikesch ist hungrig.
Jest rano i Mikesch jest głodny.
Potem dzieje się to:
Który to obrazek?
Mikesch ist im Café, und er will den Mohnkuchen.
Mikesch jest w kawiarni i chce makowca.
Potem dzieje się to:
Który to obrazek?
Który to obrazek?
Es ist Abend, und Ihr Schlüssel ist nicht hier.
Jest wieczór, a pana klucza tu nie ma.
Potem dzieje się to:

Es ist Abend, und Ihr Schlüssel ist nicht hier.
Jest wieczór, a pani klucza tu nie ma.
Potem dzieje się to: