Nur Familie!

Tylko rodzina!

Poznaj sąsiadów i przećwicz zdobytą wiedzę w nowej historii.

HistoriaDzień po urodzinach Lotte. Lotte chce narysować obrazek na ścianę ze zdjęciami Hilde, ale wisi tam tylko rodzina. Kto więc jest rodziną Hilde?

Nowe słowa w historii

hängen wisieć
Bild obraz, rysunek
passiert dzieje się
Licht światło

Dotknij słowa, aby zobaczyć jego znaczenie.

Automatyczne odtwarzaniepolski

Salon Hilde, pełen rodzinnych zdjęć. Hilde wskazuje na jedno; Lotte klęczy na kanapie z żółtym szkicownikiem.
Gestern war Lottes Geburtstag. Heute sitzt sie mit Oma Hilde im Wohnzimmer. An der Wand hängen viele Fotos. Lotte hat ihr neues Skizzenbuch dabei.
Wczoraj były urodziny Lotte. Dzisiaj siedzi z babcią Hilde w salonie. Na ścianie wisi wiele zdjęć. Lotte ma ze sobą swój nowy szkicownik.
Lotte
Oma, ich male ein Bild für deine Wand!
Babciu, namaluję obrazek na twoją ścianę!
Hilde
Ein Bild? Nein, Lotte. An meiner Wand hängt nur meine Familie.
Obrazek? Nie, Lotte. Na mojej ścianie wisi tylko moja rodzina.
Lotte
Nur Familie? Und das Foto von Jonas?
Tylko rodzina? A zdjęcie Jonasa?
Hilde
Das steht jetzt auf dem Tisch. Komm, ich zeige dir alles.
Stoi teraz na stole. Chodź, wszystko ci pokażę.
Stare czarno-białe zdjęcie: młoda kobieta z długim warkoczem i wysoki młody mężczyzna, śmieją się przed zielonymi drzwiami.
Ein altes Foto: eine junge Frau mit langen Haaren und ein junger Mann.
Stare zdjęcie: młoda kobieta z długimi włosami i młody mężczyzna.
Lotte
Oma, wer ist das? Sie ist so schön!
Babciu, kto to jest? Jest taka piękna!
Hilde
Das bin ich. Da war ich zweiundzwanzig.
To ja. Miałam wtedy dwadzieścia dwa lata.
Lotte
Du? Du hattest ja so lange Haare!
Ty? Miałaś takie długie włosy!
Hilde
Ja. Und das ist dein Opa. Er war groß und sehr lustig.
Tak. A to twój dziadek. Był wysoki i bardzo zabawny.
Lotte
Wart ihr glücklich, du und Opa?
Byliście szczęśliwi, ty i dziadek?
Hilde
Sehr. Wir hatten kein Geld, aber wir hatten ein Haus.
Bardzo. Nie mieliśmy pieniędzy, ale mieliśmy dom.
Stare zdjęcie wysokiego domu nad rzeką, z zielonymi drzwiami i ciemnymi, pustymi oknami.
Noch ein Foto: ein großes Haus am Fluss. Die Tür ist grün, und die Fenster sind dunkel.
Jeszcze jedno zdjęcie: duży dom nad rzeką. Drzwi są zielone, a okna ciemne.
Hilde
Das ist Nummer sieben. Früher war es alt und leer. Keine Möbel, kein Licht, nichts.
To numer siedem. Wtedy był stary i pusty. Żadnych mebli, żadnego światła, nic.
Wie meine Wohnung am ersten Tag!
Jak moje mieszkanie pierwszego dnia!
Wie meine Wohnung am ersten Tag!
Jak moje mieszkanie pierwszego dnia!
Hilde
Genau. Aber mein Mann und ich waren jung und stark.
Właśnie. Ale mój mąż i ja byliśmy młodzi i silni.
Stare zdjęcie szkolne: rzędy dzieci, a z boku młoda nauczycielka z książką.
Dann kommt ein Foto mit vielen Kindern. Neben ihnen steht eine junge Lehrerin mit einem Buch.
Potem jest zdjęcie z wieloma dziećmi. Obok nich stoi młoda nauczycielka z książką.
Lotte
Oma, bist du die Lehrerin?
Babciu, czy ty jesteś tą nauczycielką?
Hilde
Ja. Vierzig Jahre war ich Lehrerin, hier in Lindenfurt.
Tak. Przez czterdzieści lat byłam nauczycielką, tu w Lindenfurcie.
Hilde
Und alle Kinder hatten Fragen. Genau wie du, Lotte.
A wszystkie dzieci miały pytania. Zupełnie jak ty, Lotte.
Lotte
Waren die Kinder auch deine Familie?
Czy dzieci też były twoją rodziną?
Hilde
Ein bisschen, ja. Heute sind sie groß, aber sie kennen mich noch.
Trochę tak. Dziś są dorosłe, ale nadal mnie znają.
Przy kuchennym stole Lotte trzyma małe zdjęcie dziewczynki obok swojej twarzy.
In der Küche liegen noch mehr Fotos. Lotte nimmt ein kleines Foto von einem Mädchen.
W kuchni leży jeszcze więcej zdjęć. Lotte bierze małe zdjęcie dziewczynki.
Lotte
Schau mal! Das Mädchen sieht aus wie ich.
Popatrz! Ta dziewczynka wygląda jak ja.
Lotte
Und hier steht: Katrin, sieben Jahre. Das ist ja Mama!
A tu jest napisane: Katrin, siedem lat. Przecież to mama!
Sie hat blaue Augen, wie deine Oma.
Ma niebieskie oczy, jak twoja babcia.
Sie hat blaue Augen, wie deine Oma.
Ma niebieskie oczy, jak twoja babcia.
Lotte
Und sie war so klein! Heute ist Mama vierundvierzig.
I była taka mała! Dzisiaj mama ma czterdzieści cztery lata.
Hilde siedzi w fotelu z dwoma małymi starymi zdjęciami i jedno daje Lotte.
Zurück im Wohnzimmer. Hilde sitzt in ihrem Sessel und hat zwei kleine Fotos.
Z powrotem w salonie. Hilde siedzi w swoim fotelu i ma dwa małe zdjęcia.
Hilde
Lotte, das hier gebe ich dir. Dein Opa und ich am Fluss.
Lotte, to daję tobie. Twój dziadek i ja nad rzeką.
Lotte
Für mich? Danke, Oma!
Dla mnie? Dziękuję, babciu!
Hilde
Und dieses Foto ist für Sie: Nummer sieben, früher.
A to zdjęcie jest dla pana: numer siedem, dawniej.
Hilde
Und dieses Foto ist für Sie: Nummer sieben, früher.
A to zdjęcie jest dla pani: numer siedem, dawniej.
Danke! Aber ich bin doch nicht Ihre Familie.
Dziękuję! Ale przecież nie jestem pani rodziną.
Danke! Aber ich bin doch nicht Ihre Familie.
Dziękuję! Ale przecież nie jestem pani rodziną.
Hilde
Sie wohnen in meinem Haus und essen Gretas Kuchen. Das ist schon fast Familie.
Mieszka pan w moim domu i je pan ciasto Grety. To już prawie rodzina.
Hilde
Sie wohnen in meinem Haus und essen Gretas Kuchen. Das ist schon fast Familie.
Mieszka pani w moim domu i je pani ciasto Grety. To już prawie rodzina.
Mikesch siedzi na półce między zdjęciami, z podniesioną głową, jakby pozował do portretu. Hilde kręci głową; Lotte się śmieje.
Und Mikesch? Er sitzt oben vor den Fotos, ganz still, wie für ein Foto.
A Mikesch? Siedzi na górze przed zdjęciami, zupełnie nieruchomo, jakby do zdjęcia.
Lotte
Oma, schau! Mikesch möchte auch ein Foto an der Wand!
Babciu, popatrz! Mikesch też chce mieć zdjęcie na ścianie!
Hilde
Mikesch? Nein. Er ist nicht mein Kater.
Mikesch? Nie. To nie jest mój kocur.
Lotte
Aber er wohnt hier, er isst hier, und er schläft jeden Tag auf deinem Sofa!
Ale on tu mieszka, tu je i codziennie śpi na twojej kanapie!
Hilde
Na gut. Du kannst ihn malen, Lotte. Aber an meiner Wand hängt er nicht!
No dobrze. Możesz go narysować, Lotte. Ale na mojej ścianie wisieć nie będzie!
Lotte rysuje Mikescha w żółtym szkicowniku. Hilde patrzy znad okularów.
Lotte malt und malt. Hilde trinkt Tee und sagt nichts.
Lotte rysuje i rysuje. Hilde pije herbatę i nic nie mówi.
Lotte
So! Hier ist er, Oma: Mikesch mit einem Schlüssel.
Gotowe! Oto on, babciu: Mikesch z kluczem.
Hilde
Na ja. Die Augen sind gut. Und der Schlüssel auch.
No cóż. Oczy są dobre. I klucz też.
Wieczór. Wśród starych zdjęć wisi żółta kartka: Mikesch z kluczem. Prawdziwy Mikesch śpi na kanapie.
Am Abend ist Hilde allein. Aber an der Wand hängt jetzt eine gelbe Seite: Mikesch mit dem Schlüssel.
Wieczorem Hilde jest sama. Ale na ścianie wisi teraz żółta kartka: Mikesch z kluczem.
Hilde
Du bist nicht mein Kater, Mikesch. Aber ein bisschen bist du Familie.
Nie jesteś moim kocurem, Mikesch. Ale trochę jesteś rodziną.
Hilde
Pst! Das weiß nur ich.
Ćśś! Wiem o tym tylko ja.

Ćwiczenia 1/2 · Słuchaj i śledź

Słuchaj i śledź

Posłuchaj i znajdź obrazek, a potem znajdź, co dzieje się dalej.

Który to obrazek?
Hilde ist auf dem Foto zweiundzwanzig. Neben ihr steht Lottes Opa.
Hilde ma na zdjęciu dwadzieścia dwa lata. Obok niej stoi dziadek Lotte.
Potem dzieje się to:
Który to obrazek?
In der Küche hat Lotte ein Foto von ihrer Mama. Da war Katrin sieben.
W kuchni Lotte ma zdjęcie swojej mamy. Katrin miała wtedy siedem lat.
Potem dzieje się to:
Który to obrazek?
Mikesch sitzt vor den Fotos. Er möchte auch ein Foto an der Wand!
Mikesch siedzi przed zdjęciami. On też chce mieć zdjęcie na ścianie!
Potem dzieje się to:

Ćwiczenia 2/2 · W różnych sytuacjach

Co powiedziałaby Hilde?

Posłuchaj, a potem odpowiedz za Hilde.

Lotte
Oma, wer ist das? Sie ist so schön!
Babciu, kto to jest? Jest taka piękna!
Hilde
Lotte
Oma, bist du die Lehrerin?
Babciu, czy ty jesteś tą nauczycielką?
Hilde
Lukas
Danke! Aber ich bin doch nicht Ihre Familie.
Dziękuję! Ale przecież nie jestem pani rodziną.
Hilde

Lena
Danke! Aber ich bin doch nicht Ihre Familie.
Dziękuję! Ale przecież nie jestem pani rodziną.
Hilde
Lotte
Oma, schau! Mikesch möchte auch ein Foto an der Wand!
Babciu, popatrz! Mikesch też chce mieć zdjęcie na ścianie!
Hilde