Trompetli çocuk

Chłopiec z trąbką

Poznaj sąsiadów i przećwicz zdobytą wiedzę w nowej historii.

HistoriaSobotni poranek, dzień festynu. Po drodze na rynek zaglądacie z Elif do starego sklepu z zabawkami i prezentami. Pani Fatma opowiada wam o dziesięcioletnim chłopcu, jego pierwszej trąbce i pierwszym festynie osiemnaście lat temu.

Nowe słowa w historii

orkestra orkiestra
kim bilir kto wie
merdiven schody
üzgün smutny

Sobotni poranek, dzień festynu. Po drodze na rynek zaglądacie z Elif do starego sklepu z zabawkami i prezentami. Pani Fatma opowiada wam o dziesięcioletnim chłopcu, jego pierwszej trąbce i pierwszym festynie osiemnaście lat temu.

Dotknij słowa, aby zobaczyć jego znaczenie.

Automatyczne odtwarzaniepolski

Sobotni poranek, dzień festynu. Świeci słońce. Po drodze na rynek mijacie z Elif stary sklep z zabawkami i prezentami. Fatma Hanım stoi w drzwiach.
Fatma
Günaydın! Şenliğe mi gidiyorsunuz?
Dzień dobry! Idziecie na festyn?
Elif
Günaydın, Fatma Hanım! Evet. Bu gece ilk Emre çalacak!
Dzień dobry, Fatma Hanım! Tak. Dziś wieczorem Emre gra pierwszy!
Fatma
Küçük Emre mi? Bu gece mi? Buyurun!
Mały Emre? Dziś wieczorem? Wejdźcie, wejdźcie!
W sklepie pachnie drewnem i starym papierem. Fatma Hanım siada za ladą i zdejmuje okulary.
Fatma
Küçük Emre'yi çok yıldır tanıyorum. O zaman on yaşındaydı.
Znam małego Emrego od bardzo dawna. Miał wtedy dziesięć lat.
Fatma
Elif, fotoğrafını gördün mü? Penceredeki, trompetli fotoğrafı.
Elif, widziałaś jego zdjęcie? Z trąbką, w oknie?
Elif
Gördüm! Saçları çok komik!
Widziałam! I z okropną fryzurą!
O zaman yedi numarada oturuyordu, değil mi?
Mieszkał wtedy pod numerem 7, prawda?
O zaman yedi numarada oturuyordu, değil mi?
Mieszkał wtedy pod numerem 7, prawda?
Fatma
Evet. Annesiyle babasıyla, ikinci katta. Sizin evinizde.
Tak. Z mamą i tatą, na drugim piętrze. W pana mieszkaniu.
Fatma
Evet. Annesiyle babasıyla, ikinci katta. Sizin evinizde.
Tak. Z mamą i tatą, na drugim piętrze. W pani mieszkaniu.
Biliyorum. Emre anlattı.
Wiem. Emre mi opowiedział.
Biliyorum. Emre anlattı.
Wiem. Emre mi opowiedział.
Fatma
Annesi ve babası çok çalışıyordu. Her gün, bütün gün.
Jego mama i tata dużo pracowali. Cały dzień, codziennie.
Fatma
Okuldan sonra küçük Emre yalnızdı. Trompetle yalnızdı.
A po szkole mały Emre był sam. Sam z trąbką.
Elif
Trompet mi? Trompeti nereden aldı?
Z trąbką? Skąd miał trąbkę?
Fatma
Trompet Ayşe Hanım'ındı. Küçük, eski bir trompet. Ona verdi.
Trąbka należała do Ayşe. Mała, stara trąbka. Ayşe mu ją dała.
Elif
Anneannemin mi? Anneannem trompeti nereden aldı?
Babci? A skąd babcia miała trąbkę?
Fatma
Bilmiyorum. Ayşe Hanım her şeyi biliyor. Ben bilmiyorum.
Nie wiem. Ayşe wie wszystko, a ja nie.
Fatma
Her gün penceremin altındaki merdivende oturuyordu. Çalıyordu.
Codziennie siedział na schodach pod moim oknem i grał.
Fatma
Önce çok kötü çaldı. Çok yüksek ve çok kötü!
Na początku grał bardzo źle. Bardzo głośno i bardzo źle!
Siz dinlediniz mi? Her gün mü?
A pani słuchała? Codziennie?
Siz dinlediniz mi? Her gün mü?
A pani słuchała? Codziennie?
Fatma
Dinledim. Ne yapabilirdim? Burada çalışıyordum.
Słuchałam. Co mogłam zrobić? Pracowałam tutaj.
Fatma
Sonra daha iyi çaldı. Sonra şehir şenliği geldi.
Po pewnym czasie grał lepiej. A potem przyszedł miejski festyn.
Elif
Şenlikte çaldı mı?
I zagrał na festynie?
Fatma
Çaldı. Meydanda, orkestrayla. İlk kez.
Tak. Na rynku, z orkiestrą. Po raz pierwszy.
Fatma
Önce çok kötüydü. Çok korktu. Meydanda çok insan vardı.
Na początku było bardzo źle. Bardzo się bał. Na rynku było mnóstwo ludzi.
Fatma
Orkestra bir şarkı çaldı. Küçük Emre başka şarkı çaldı. Yanlış şarkı!
Orkiestra grała jedną piosenkę, a mały Emre inną. Nie tę co trzeba!
Fatma
Sonra yağmur yağdı. Çok yağmur! Çok insan eve gitti.
Potem zaczął padać deszcz. Lało! I wielu ludzi poszło do domu.
Fatma
Küçük Emre ıslaktı. Çok üzgündü. O da eve gitmek istedi.
Mały Emre był mokry i bardzo smutny. Też chciał iść do domu.
Elif
Anneannem neredeydi?
A babcia? Gdzie była babcia?
Fatma
Ayşe Hanım sahnenin önündeki bankta oturuyordu. Şemsiyesi vardı.
Ayşe siedziała na ławce przed sceną. Z parasolem.
Fatma
Emre, eve gitmiyorsun! Çal dedi.
Powiedziała: „Emre, nie idziesz do domu! Graj!”.
Çaldı mı?
I grał?
Çaldı mı?
I grał?
Fatma
Çaldı. Yağmurda. Orkestrayla aynı şarkıyı. Çok güzel.
Tak. W deszczu. Tę samą piosenkę co orkiestra. I bardzo pięknie.
Fatma
Sonra yağmur durdu. İnsanlar geri geldi.
Wreszcie deszcz przestał padać, a ludzie wrócili.
Fatma
Hepimiz dinledik. Sonra bütün meydan şarkı söyledi.
Wszyscy słuchaliśmy. A potem cały rynek śpiewał.
Elif
Siz de söylediniz mi, Fatma Hanım?
A pani śpiewała, Fatma Hanım?
Fatma
Tabii! Ben söyledim. Ayşe Hanım söyledi. Hepimiz söyledik.
Oczywiście! Ja śpiewałam, Ayşe śpiewała, wszyscy śpiewaliśmy.
Annesi ve babası orada mıydı?
A jego mama i tata? Byli tam?
Annesi ve babası orada mıydı?
A jego mama i tata? Byli tam?
Fatma
İşten sonra geç geldiler. Ama son şarkıyı duydular.
Przyszli po pracy, późno. Ale słyszeli ostatnią piosenkę.
Fatma
Babası çok mutluydu. Sonra ona büyük, yeni bir trompet aldılar.
Jego tata był bardzo szczęśliwy. Potem rodzice kupili małemu Emremu nową, dużą trąbkę.
Elif
Küçük trompet ne oldu?
A mała trąbka?
Fatma
Küçük trompet Ayşe Hanım'da kaldı. Belki hâlâ orada. Kim bilir?
Mała została u Ayşe. Może nadal tam jest. Kto wie?
Elif
Anneannem bilir. Her şeyi bilir!
Babcia wie. Babcia wie wszystko!
Fatma Hanım znów zakłada okulary i patrzy na słoneczną ulicę.
Fatma
Bugün yine meydanda çalacak. On sekiz yıl önceki gibi.
A dziś znów zagra na rynku. Tak jak osiemnaście lat temu.
Gelecek misiniz, Fatma Hanım?
Przyjdzie pani, Fatma Hanım?
Gelecek misiniz, Fatma Hanım?
Przyjdzie pani, Fatma Hanım?
Fatma
Geleceğim. Ayşe Hanım'ın yanında oturacağım. Yağmur yağarsa şemsiyem var!
Przyjdę. Usiądę obok Ayşe. A jeśli będzie padać, mam parasol!
Elif
Hepimiz şarkı söyleyeceğiz!
I wszyscy będziemy śpiewać!