Kalıyorum

Zostaję

Twój celPotrafię ogłosić decyzję i ją uzasadnić, podziękować i zaprosić przyjaciółkę w odwiedziny.

Jestem

Sobotni wieczór. Elif prosi, żeby zejść na podwórze „tylko na minutkę”. Są wszyscy, światła, twój kuchenny stół (stary stół z kawiarni) i ciasto z napisem „Zostaję”. Tolga trzyma Tekira w ramionach. Tylko żółta kanapa nie mogła przyjść.

Elif
Avluya gel! Sadece bir dakika!
Zejdź na podwórze! Tylko na minutkę!
Bir dakika mı? Peki...
Na minutkę? No dobrze…
Bir dakika mı? Peki...
Na minutkę? No dobrze…
Podwórze jest pełne światełek. Wszyscy są przy długim stole: twoim kuchennym stole, tym starym z kawiarni. Tylko żółta sofa nie mogła przyjść.
Zeynep
Sürpriz!
Niespodzianka!
Ama hepiniz meşguldünüz!
Ale… przecież wszyscy byliście zajęci!
Ama hepiniz meşguldünüz!
Ale… przecież wszyscy byliście zajęci!
Zeynep
Evet. Burada meşguldük.
Tak. Byliśmy zajęci tutaj.
Tolga trzyma Tekira w ramionach. Tekir mruczy.
Tolga
Listem vardı. Üçüncü iş: Parti.
Miałem listę. Punkt trzeci, „coś”: przyjęcie.
Tolga! Kedi kucağınızda!
Tolga! Trzyma pan kota!
Tolga! Kedi kucağınızda!
Tolga! Trzyma pan kota!
Tolga
Yeni kural. Sekiz: Cumartesi kedi benim kucağımda oturuyor.
Nowa zasada. Numer osiem: w soboty kot siedzi w moich ramionach.
Na cieście kremowy napis: „Kalıyorum!”.
Zeynep
İşte kek.
A oto ciasto.
Kalıyorum mu? Ama henüz söylemedim!
„Zostaję”? Ale przecież jeszcze nic nie powiedziałem!
Kalıyorum mu? Ama henüz söylemedim!
„Zostaję”? Ale przecież jeszcze nic nie powiedziałam!
Zeynep
Biliyorum. Dün sabah yaptım.
Wiem. Upiekłam je wczoraj rano.
Peki. Şimdi herkes dinlesin.
Dobrze. Teraz wszyscy posłuchajcie.
Peki. Şimdi herkes dinlesin.
Dobrze. Teraz wszyscy posłuchajcie.
Başkent büyük, iş iyi. Ama dün başkenti aradım.
Stolica jest duża, a praca dobra. Ale wczoraj zadzwoniłem do stolicy.
Başkent büyük, iş iyi. Ama dün başkenti aradım.
Stolica jest duża, a praca dobra. Ale wczoraj zadzwoniłam do stolicy.
Teşekkür ederim ama hayır dedim. Kalıyorum. Çünkü burada herkes adımı biliyor.
I powiedziałem: dziękuję, ale nie. Zostaję, bo tutaj każdy zna moje imię.
Teşekkür ederim ama hayır dedim. Kalıyorum. Çünkü burada herkes adımı biliyor.
I powiedziałam: dziękuję, ale nie. Zostaję, bo tutaj każdy zna moje imię.
Elif
Lukas kalıyor! Lukas kalıyor!
Lukas zostaje! Lukas zostaje!
Elif
Lena kalıyor! Lena kalıyor!
Lena zostaje! Lena zostaje!
Emre
Siz de geri geldiniz.
Pan też wrócił.
Emre
Siz de geri geldiniz.
Pani też wróciła.
Selin
Gördünüz mü? Kızımın reçetesi işe yaradı.
Widzi pan? Recepta mojej córki pomogła.
Selin
Gördünüz mü? Kızımın reçetesi işe yaradı.
Widzi pani? Recepta mojej córki pomogła.
Ayşe podaje ci stronę swojego formularza: mieszkanie, jeszcze jeden rok, twoje imię zapisane poprawnie, „Kalıyor: evet”.
Ayşe
İşte son sayfa.
Proszę. Ostatnia strona.
Ev, bir yıl daha... Soyadım doğru! Tarih geçen pazartesi!
Mieszkanie, jeszcze jeden rok… Moje nazwisko bez błędów! A data jest z zeszłego poniedziałku!
Ev, bir yıl daha... Soyadım doğru! Tarih geçen pazartesi!
Mieszkanie, jeszcze jeden rok… Moje nazwisko bez błędów! A data jest z zeszłego poniedziałku!
Nereden biliyordunuz?
Skąd pani wiedziała?
Nereden biliyordunuz?
Skąd pani wiedziała?
Ama ben dün karar verdim!
Ale zdecydowałem dopiero wczoraj!
Ama ben dün karar verdim!
Ale zdecydowałam dopiero wczoraj!
Ayşe
Her şeyi biliyorum.
Wiem wszystko.
Ayşe
İşte anahtarınız.
A oto pana klucz.
Ayşe
İşte anahtarınız.
A oto pani klucz.
Anna? Kalıyorum. Ama temmuzda ziyaretime gel.
Anna? Zostaję. Ale w lipcu przyjeżdżasz do mnie w odwiedziny.
Anna? Kalıyorum. Ama temmuzda ziyaretime gel.
Anna? Zostaję. Ale w lipcu przyjeżdżasz do mnie w odwiedziny.
Anna
Biliyorum. Sema söyledi. Yazık ama anlıyorum.
Wiem, Sema mi powiedziała. Szkoda, ale rozumiem.
Anna
Temmuzda mı? Harika! Geleceğim! Ne yapacağız?
W lipcu? Świetnie! Przyjadę! A co będziemy robić?
Trenle göle gideceğiz. Tren varsa.
Pojedziemy pociągiem nad jezioro. Jeśli pociąg będzie kursował.
Trenle göle gideceğiz. Tren varsa.
Pojedziemy pociągiem nad jezioro. Jeśli pociąg będzie kursował.