Burada gençtim

Tutaj byłem młody / byłam młoda

Poznaj sąsiadów i przećwicz zdobytą wiedzę w nowej historii.

HistoriaDzień po urodzinach Elif Ayşe pokazuje tobie i Elif ścianę zdjęć: Ayşe w wieku dwudziestu dwóch lat, jej męża, stary dom, czterdzieści lat w szkole i Selin jako małą dziewczynkę.

Nowe słowa w historii

hayatta żywy; przy życiu
doğum yeri miejsce urodzenia
yarı pół
hâlâ nadal; wciąż
gürültülü głośny
adam mężczyzna

Dzień po urodzinach Elif Ayşe pokazuje tobie i Elif ścianę zdjęć: Ayşe w wieku dwudziestu dwóch lat, jej męża, stary dom, czterdzieści lat w szkole i Selin jako małą dziewczynkę.

Dotknij słowa, aby zobaczyć jego znaczenie.

Automatyczne odtwarzaniepolski

Dzień po przyjęciu. W salonie Ayşe pachnie mocną czarną herbatą.
Ayşe Hanım, Elif ve siz salonda oturuyorsunuz. Duvarda bütün aile var.
Ayşe Hanım, Elif i ty siedzicie w salonie. Na ścianie: cała rodzina Ayşe.
Emre'nin fotoğrafı nerede?
A gdzie jest zdjęcie Emre?
Emre'nin fotoğrafı nerede?
A gdzie jest zdjęcie Emre?
Ayşe
Artık masada. Duvara dönük değil.
Teraz jest na stole. Już nie jest zwrócone do ściany.
Elif wskazuje stare czarno-białe zdjęcie młodej kobiety przed zielonymi drzwiami.
Elif
Anneanne, bu genç kadın kim?
Babciu, kto to za młoda kobieta?
Ayşe
Benim! Burada gençtim. Yirmi iki yaşındaydım.
To ja! Byłam tutaj młoda. Miałam dwadzieścia dwa lata.
Elif
Sen mi? Çok güzeldin!
Ty? Byłaś bardzo piękna!
Ayşe
Güzeldim. Hâlâ güzelim!
Byłam. I nadal jestem!
Bu uzun boylu adam kim?
A kto to za wysoki mężczyzna?
Bu uzun boylu adam kim?
A kto to za wysoki mężczyzna?
Ayşe
Eşim. Elif, senin deden.
Mój mąż. Elif, to twój dziadek.
Elif
Ben bebekken dedem hayatta değildi.
Dziadek już nie żył, gdy byłam niemowlęciem.
Ayşe
Evet. Çok iyi, iyi bir insandı. Senin gibi, Elif.
Tak. Był bardzo dobrym człowiekiem. Jak ty, Elif.
Burada neredeydiniz?
Gdzie tu byliście?
Burada neredeydiniz?
Gdzie tu byliście?
Ayşe
Nehir kenarında. Ağustostu. Gençtik, mutluyduk.
Nad rzeką. Był sierpień. Byliśmy młodzi i szczęśliwi.
Następne zdjęcie przedstawia stary dom z zielonymi drzwiami i ciemnymi, pustymi oknami.
Ayşe
Bu yedi numara. Çok eskiydi, boştu.
A to dom numer 7. Był bardzo stary i pusty.
Boş mu? İlk gün benim evim gibi!
Pusty? Tak jak moje mieszkanie pierwszego dnia!
Boş mu? İlk gün benim evim gibi!
Pusty? Tak jak moje mieszkanie pierwszego dnia!
Ayşe
Eşimin anne babasının eviydi.
To był dom rodziców mojego męża.
Ayşe
Onlar yaşlıydı. Ev onlara çok büyüktü.
Jego rodzice byli starzy, a dom był dla nich za duży.
Ayşe
Bize büyük değildi. Artık benim. Elli yıldır.
Dla nas nie był za duży. Teraz jest mój. Już od pięćdziesięciu lat.
Elif
Elli yıl mı? Annemin erkek kardeşi gibi!
Pięćdziesiąt lat? Jak brat mojej mamy!
Na kolejnym zdjęciu: szkolne podwórko pełne dzieci, a z boku młoda nauczycielka.
Burada kim var? Ne çok çocuk var!
A tutaj? Tyle dzieci!
Burada kim var? Ne çok çocuk var!
A tutaj? Tyle dzieci!
Ayşe
Bu benim okulum. Öğretmendim. Kırk yıl!
To moja szkoła. Byłam nauczycielką. Przez czterdzieści lat!
Hepsi sizin çocuklarınız mı?
Czyli to wszystko twoje dzieci?
Hepsi sizin çocuklarınız mı?
Czyli to wszystko twoje dzieci?
Ayşe
Benim değil, okulun çocukları. Ama hepsi benimdi. Şehrin yarısı!
Nie moje, szkolne dzieci. Ale wszystkie były moje. Połowa miasta!
Elif
Annem de mi?
A moja mama?
Ayşe
Evet. Onun öğretmeniydim. Çok iyiydi. Çok da gürültülüydü.
Tak. Byłam jej nauczycielką. Była bardzo grzeczna… i bardzo głośna.
Małe kolorowe zdjęcie: siedmioletnia dziewczynka z długimi jasnobrązowymi włosami i szerokim uśmiechem.
Ayşe
Bu Selin. Burada yedi yaşında.
A to Selin. Tutaj ma siedem lat.
Elif
Annem! Çok küçük! Uzun saçları ve mavi gözleri var.
Mama! Jaka mała! Ma długie włosy i niebieskie oczy.
Ayşe
Mavi gözler, benim gibi. Doğum yeri burası, yedi numara.
Niebieskie oczy, jak ja. Urodziła się tutaj, pod numerem siedem.
Elif
Benim doğum günüm yirmi sekiz Mart!
Moje urodziny są dwudziestego ósmego marca!
Ayşe
Bu oğlum. Burada beş yaşında.
A to mój syn. Tutaj ma pięć lat.
Büyük bir keki var!
Ma wielki tort!
Büyük bir keki var!
Ma wielki tort!
Ayşe
Evet. Hep açtı. Sizin gibi!
Tak. Zawsze był głodny. Jak ty!
Ben mi? Aç değilim!
Ja? Nie jestem głodny!
Ben mi? Aç değilim!
Ja? Nie jestem głodna!
Ayşe wyjmuje z kieszeni swetra dwa małe zdjęcia.
Ayşe
Elif, bu senin için. Deden ve ben, nehir kenarında.
Elif, to dla ciebie. Twój dziadek i ja nad rzeką.
Elif
Benim için mi? Teşekkür ederim, anneanne!
Dla mnie? Dziękuję, babciu!
Ayşe
Bu sizin için. Yedi numara. O zaman boştu.
A to dla ciebie. Dom numer 7, kiedy był pusty.
Ayşe
Siz on yaşında neredeydiniz?
A ty? Gdzie byłeś, gdy miałeś dziesięć lat?
Ayşe
Siz on yaşında neredeydiniz?
A ty? Gdzie byłaś, gdy miałaś dziesięć lat?
Hamburg'da. Doğum yerim Hamburg. Annem ve babam hâlâ orada.
W Hamburgu. Hamburg to moje miejsce urodzenia. Rodzice nadal tam są.
Hamburg'da. Doğum yerim Hamburg. Annem ve babam hâlâ orada.
W Hamburgu. Hamburg to moje miejsce urodzenia. Rodzice nadal tam są.
Tekir wskakuje na półkę i siada przed ścianą, między zdjęciami.
Elif
Anneanne, Tekir'in fotoğrafı nerede?
Babciu, a gdzie jest zdjęcie Tekira?
Ayşe
Tekir'in mi? Benim kedim değil!
Tekira? To nie mój kot!
Elif
Ama hep burada. O da aileden!
Ale on zawsze tu jest. Też jest rodziną!
Ayşe
Peki. Elif, Tekir'in resmini yap, lütfen.
Dobrze. Elif, narysuj Tekira, proszę.
Elif
Tabii! Yeni resim defterime!
Potrafię! W moim nowym szkicowniku!
Tego wieczoru wśród starych zdjęć wisi jaskrawożółta kartka.
Artık Ayşe Hanım'ın bütün ailesi duvarda. Tekir de.
Teraz cała rodzina Ayşe jest na ścianie. I Tekir.