Sabah beşte

Piąta rano

Poznaj sąsiadów i przećwicz zdobytą wiedzę w nowej historii.

HistoriaDzień z życia Zeynep, od piątej rano do wieczora: kto dzwoni do niej przed świtem, dlaczego wszyscy w jej kawiarni dostają ciasto i co się dzieje, gdy klientka mówi, że nie jest głodna.

Nowe słowa w historii

fırın piekarnik
köy wieś
acelem var spieszę się
söz słowo lub uwaga
bedava bezpłatnie
sessiz sessiz: cichy; -lik: przyrostek tworzący rzeczowniki, np. sessizlik „cisza”

Dzień z życia Zeynep, od piątej rano do wieczora: kto dzwoni do niej przed świtem, dlaczego wszyscy w jej kawiarni dostają ciasto i co się dzieje, gdy klientka mówi, że nie jest głodna.

Dotknij słowa, aby zobaczyć jego znaczenie.

Automatyczne odtwarzaniepolski

Piąta rano. Dom pod numerem 7 jest ciemny, z wyjątkiem jednego okna nad kawiarnią.
Sabah beş. Evde herkes uyuyor.
Piąta rano. Wszyscy w domu śpią.
Ayşe Hanım ve Tekir uyuyor. Sadece yukarıda Emre sessiz çalıyor.
Ayşe śpi, Tekir śpi. Tylko Emre na górze jeszcze gra, bardzo cicho.
Ama Zeynep uyanık. Kafede.
Ale Zeynep już wstała. Już jest w kawiarni.
Zeynep
Günaydın, kafem! Yemek yapma vakti.
Dzień dobry, moja kawiarnio! Czas przygotować jedzenie.
Zeynep ekmek ve kek yapıyor. Buzdolabında otuz yumurta, çok süt ve tereyağı var.
Zeynep piecze chleb i ciasto. W lodówce jest trzydzieści jajek, dużo mleka i masła.
Fırında kek var. Çok güzel.
W piekarniku: jej ciasto. Jest bardzo dobre.
Szósta. Dzwoni telefon. Tylko jedna osoba dzwoni o tej porze.
Sabah altıda telefon çalıyor.
O szóstej rano dzwoni telefon.
Zeynep
Alo? Anneanne! Günaydın!
Halo? Babciu! Dzień dobry!
Rūtos močiutė
Günaydın, Zeynep! Şimdiden yemek mi yapıyorsun?
Dzień dobry, Zeynep! Już pieczesz?
Zeynep
Evet. Sen de mi uyumuyorsun?
Tak, piekę. A ty? Też nie śpisz?
Rūtos močiutė
Hayır. Ben de ekmek yapıyorum. Uyumuyoruz, yemek yapıyoruz!
Nie. Ja też piekę. My nie śpimy, my pieczemy!
Zeynep'in anneannesi köyde oturuyor. Her sabah ekmek yapıyor.
Babcia Zeynep mieszka na wsi. Co rano piecze chleb.
Rūtos močiutė
Yemek yiyor musun, Zeynep? Herkes senin kekini yiyor. Sen?
Jesz, Zeynep? Wszyscy jedzą twoje ciasto. A ty?
Zeynep
Aç değilim, anneanne. Vaktim de yok.
Nie jestem głodna, babciu. I nie mam czasu.
Rūtos močiutė
Aç değil misin? Aç insan mutlu değil. Biliyorsun.
Nie jesteś głodna? Głodny człowiek to nieszczęśliwy człowiek. Wiesz o tym.
Zeynep
Biliyorum. Bu yüzden kafemde herkese kek veriyorum.
Wiem, wiem. Dlatego wszyscy w mojej kawiarni dostają ciasto.
Siódma. Zeynep otwiera kawiarnię. Na zewnątrz już czekają ludzie.
Zeynep yedide kapıyı açıyor. İnsanlar kapıda bekliyor.
O siódmej Zeynep otwiera drzwi. Ludzie już tam czekają.
Zeynep
Günaydın! Buyurun!
Dzień dobry! Proszę wejść!
İlk Emre geliyor. Bütün gece çalıyor. Çok yorgun.
Emre wchodzi pierwszy. Gra całą noc i jest bardzo zmęczony.
Emre
Günaydın, Zeynep... Çay, lütfen. Sadece çay.
Dzień dobry, Zeynep… Herbatę, proszę. Tylko herbatę.
Zeynep
Peki, Emre. Aç değilsin, yorgunsun. İşte büyük bir fincan çay.
Dobrze, Emre. Nie jesteś głodny, jesteś zmęczony. Oto duży kubek herbaty.
Zeynep herkesin siparişini biliyor. Ayşe Hanım ona her şeyi söylüyor.
Zeynep wie, czego każdy chce. Ayşe mówi jej wszystko.
Potem wchodzi Ayşe z Elif, która idzie do szkoły.
Zeynep
Günaydın, Ayşe Hanım! Merhaba, Elif! Ne istersiniz?
Dzień dobry, Ayşe Hanım! Cześć, Elif! Co chcecie obie zamówić?
Ayşe
Bana şekersiz siyah çay.
Dla mnie czarna herbata, bez cukru.
Elif
Bana krep! On krep!
A dla mnie naleśniki! Dziesięć naleśników!
Ayşe
Elif! On değil. İki.
Elif! Nie dziesięć. Dwa.
Zeynep
İki tereyağlı krep, bir fincan süt. Tekir için küçük bir krep.
Dwa naleśniki z masłem i kubek mleka. I jeden mały naleśnik dla Tekira.
Tekir sandalyede oturuyor. Krepleri çok seviyor.
Tekir już siedzi na krześle. Uwielbia naleśniki.
Ósma. Kawiarnia jest pełna. Wbiega kobieta w eleganckim szarym płaszczu, z telefonem w dłoni.
Moteris
Bir kahve, lütfen! Çabuk! Acelem var.
Kawę, proszę! Szybko! Spieszę się.
Zeynep
Günaydın! Sütlü mü? Şekerli mi?
Dzień dobry! Kawa z mlekiem? Z cukrem?
Moteris
Sütsüz. Şekersiz. Kek de yok! Aç değilim.
Bez mleka. Bez cukru. I bez ciasta! Nie jestem głodna.
Aç değilim. Zeynep bu sözü sevmiyor.
„Nie jestem głodna”. Zeynep wcale się to nie podoba.
Zeynep
Aç değil misiniz? Ama yorgunsunuz. İşte kahveniz. Kek de benden.
Nie jesteś głodna? Ale jesteś bardzo zmęczona. Oto twoja kawa. A ciasto na mój koszt.
Moteris
Hayır, teşekkür ederim! Vaktim yok. Kahve kaç lira?
Nie, dziękuję! Nie mam czasu. Ile kosztuje kawa?
Zeynep
Kırk lira. Kek bedava.
Czterdzieści lir. Ciasto jest za darmo.
Kobieta patrzy na ciasto. Bierze kęs. Potem kolejny.
Moteris
Çok güzel! Bir tane daha alabilir miyim?
Mmm… Bardzo mi smakuje! Czy mogę prosić jeszcze jeden kawałek?
Zeynep
Tabii! Oturun, lütfen.
Oczywiście! Usiądź, proszę.
Kadın oturuyor. Yiyor. Artık yorgun değil.
I siada. I je. I już nie jest zmęczona.
Wieczór. Ostatni gość już wyszedł. Zeynep liczy pieniądze, a Tekir siedzi w oknie kawiarni.
Akşam. Kafe boş.
Wieczór. Kawiarnia jest pusta.
Zeynep
Bugün seksen insan! Herkese kek var.
Dziś osiemdziesiąt osób! I każdy dostaje ciasto.
Telefon yine çalıyor. Zeynep biliyor: Anneannesi.
Telefon znów dzwoni. Zeynep już wie: to babcia.
Rūtos močiutė
Zeynep, yemek yiyor musun?
No i jak, Zeynep? Jesz?
Zeynep
Evet, anneanne! Şimdi yiyorum. Peynirli ekmek ve kek.
Tak, babciu! Teraz jem. Chleb z serem i ciasto.
Tekir de yemek yiyor. Tabii, balık.
A Tekir? Tekir też je. Oczywiście rybę.
Zeynep
İyi geceler, Tekir. Yarın yine sabah beşte!
Dobranoc, Tekir. Jutro znów piąta rano!