Scena 13 z 50

Üç numaralı masa

Stolik numer trzy

Twój celPotrafię zapytać, ile coś kosztuje, zrozumieć ceny i poprosić o rachunek.

Jestem

Wczesny ranek w kawiarni. Codziennie o tej samej porze wchodzi schludny mężczyzna w niebieskiej koszuli i idzie do stolika przy oknie. Zeynep kiwa mu głową i szepcze. Zawsze zamawia herbatę bez cukru, bułkę i rachunek. Zamawiasz dokładnie to samo; kawa pojawia się tylko przy pytaniu o ceny w menu.

Zeynep
Bakın: üç numaralı masa. O bey her sabah burada.
Spójrz: stolik numer trzy. Ten pan przychodzi tu każdego ranka.
Bir numaralı masa nerede?
A stolik numer jeden?
Bir numaralı masa nerede?
A stolik numer jeden?
Zeynep
Sizin mutfağınızda.
W twojej kuchni.
Zagląda pod stół, siada i zamawia, nawet nie patrząc na menu.
Üç numaralı masadaki müşteri
Bir şekersiz çay, küçük bir ekmek ve hesap, lütfen.
Herbatę bez cukru, małą bułkę i rachunek, proszę.
Zeynep
Tabii, efendim.
Tak, proszę pana.
Menü, lütfen.
Czy mogę prosić menu?
Menü, lütfen.
Czy mogę prosić menu?
Zeynep
Buyurun. Fiyatlar aşağıda.
Proszę. Ceny są tutaj, na dole.
Özür dilerim, anlamıyorum. Bir kahve kaç lira?
Przepraszam, nie rozumiem. Ile kosztuje kawa?
Özür dilerim, anlamıyorum. Bir kahve kaç lira?
Przepraszam, nie rozumiem. Ile kosztuje kawa?
Zeynep
Kahve kırk lira. Çay yirmi, küçük ekmek on, kek elli lira.
Kawa kosztuje czterdzieści lir. Herbata dwadzieścia, mała bułka dziesięć, ciasto pięćdziesiąt lir.
Tamam. Sipariş vermek istiyorum.
Dobrze. Chcę złożyć zamówienie.
Tamam. Sipariş vermek istiyorum.
Dobrze. Chcę złożyć zamówienie.
Bir şekersiz çay, küçük bir ekmek ve hesap, lütfen.
Herbatę bez cukru, małą bułkę i rachunek, proszę.
Bir şekersiz çay, küçük bir ekmek ve hesap, lütfen.
Herbatę bez cukru, małą bułkę i rachunek, proszę.
Zeynep
Hesap mı? Şimdiden mi? Daha hiçbir şey yok!
Rachunek? Już? Przecież jeszcze nic nie masz!
Zeynep
Peki. Çay ve küçük ekmek: otuz lira.
Dobrze. Herbata i mała bułka: trzydzieści lir.
Tekir wskakuje na stolik mężczyzny i porywa jego długopis.
Üç numaralı masadaki müşteri
Kedi! Hayır, hayır!
Kot! Nie, nie, nie!
Wspina się na swoje krzesło.
Üç numaralı masadaki müşteri
Hesap! Çabuk, lütfen!
Rachunek! Szybko, proszę!
Zeynep
Otuz lira, efendim.
Trzydzieści lir, proszę pana.
Kładzie odliczoną kwotę na stole i spieszy do drzwi.
Üç numaralı masadaki müşteri
İşte para. Hoşça kalın!
Oto pieniądze. Do widzenia!
Zeynep
Kedilerden çok korkuyor.
On bardzo, bardzo boi się kotów.
Adı ne?
Jak on się nazywa?
Adı ne?
Jak on się nazywa?
Zeynep
Bilmiyorum. Adı Şekersiz Çay.
Nie wiem. „Herbata bez cukru” — tak się nazywa.
Peki kalemi?
A jego długopis?
Peki kalemi?
A jego długopis?
Zeynep
Kalem mi? Artık Tekir'in.
Długopis? Teraz jest Tekira.