Doktorun günü

Zdravničin dan

Spoznaj sosede in utrdi naučeno z novo zgodbo.

ZgodbaPonedeljek v tednu prireditve, dan tvoje bolezni, z druge strani mize: štirideset pacientov za mestno zdravnico Selin, brez kosila, trije klici njene mame in hči, ki čaka.

Nove besede v zgodbi

sıkılmak dolgočasiti se
sınav izpit
yerine namesto
üzgün žalosten

Ponedeljek v tednu prireditve, dan tvoje bolezni, z druge strani mize: štirideset pacientov za mestno zdravnico Selin, brez kosila, trije klici njene mame in hči, ki čaka.

Dotakni se besede in si oglej njen pomen.

Samodejno predvajanjeslovenščina

Ponedeljek v tednu prireditve, pol osmih zjutraj. Čakalnica ambulante Çınarkent je že polna.
Şenlik haftası. Pazartesi. Doktor Selin klinikte. Hep erken geliyor.
Teden prireditve. Ponedeljek. Zdravnica Selin je v ambulanti. Vedno pride zgodaj.
Leyla
Günaydın, doktor! Bugün kırk hasta var.
Dobro jutro, zdravnica! Danes štirideset pacientov.
Selin
Kırk mı? Peki. Yediye kadar çalışıyoruz. İlk hasta, lütfen!
Štirideset? No, delamo do sedmih. Prvi pacient, prosim!
Star moški s palico zelo počasi vstopi in se usede z zadovoljnim vzdihom.
ponas Ahmet
Merhaba, doktor! Yine ben.
Dober dan, zdravnica! Spet jaz.
Selin
Aa, Ahmet Bey! Haftada iki kez buradasınız. Nasılsınız?
O, Ahmet Bey! Dvakrat na teden ste tukaj. Kako se počutite?
ponas Ahmet
Kötü. Sırtım, bacağım, başım ağrıyor.
Slabo. Boli me hrbet. In noga. In glava.
Selin
Başınız da mı? Peki. Derin nefes alın. Bir kez daha.
Tudi glava? Prav. Globoko vdihnite ... Še enkrat.
ponas Ahmet
Doktor, çocuklarım uzakta. Evde çok sıkılıyorum.
Zdravnica, moji otroci so daleč. Doma mi je zelo dolgčas.
Selin
Hasta değilsiniz. Sadece sıkılıyorsunuz.
Niste bolni. Samo dolgčas vam je.
Selin
İşte reçetem: Her sabah Zeynep'in kafesi. Kahve, kek ve insanlar.
Tu je moj recept: vsako jutro Zeynepina kavarna. Kava, kolač in ljudje.
ponas Ahmet
İlaç yerine kek mi? Bu reçeteyi çok seviyorum!
Kolač namesto zdravila? Ta recept mi je zelo všeč!
Nasmejan odide ven. Receptorka zmaje z glavo.
Selin
Leyla, ona ilaç lazım değil. İnsanlar lazım.
Leyla, ne potrebuje zdravila. Potrebuje ljudi.
Še več pacientov: kašelj, urezan prst, dojenček, ki ne neha jokati. Ob enajstih vstopi študentka s težkim nahrbtnikom.
Gintarė
Merhaba. Her gün başım ağrıyor.
Dober dan. Boli me glava. Vsak dan.
Selin
Kaç saat uyuyorsunuz?
Koliko ur spite?
Gintarė
Dört. Cuma sınavım var. Bu yüzden gece çalışıyorum.
Štiri. V petek imam izpit, zato se učim ponoči.
Selin
Dört mü? Çok az. Yorgun baş öğrenemez.
Štiri? Premalo. Utrujena glava se ničesar ne nauči.
Selin
Gece sekiz saat uyuyun. Çok su için.
Spite osem ur na noč in pijte veliko vode.
Ena. Čakalnica je še vedno polna. Receptorka pokuka skozi vrata.
Leyla
Doktor, yine öğle yemeği yemiyorsunuz!
Zdravnica, spet ne jeste kosila!
Selin
Vaktim yok, Leyla. Belki sonra.
Nimam časa, Leyla. Mogoče pozneje.
Leyla
Anneniz telefonda. Bugün üçüncü kez. Ne söyleyeyim?
Vaša mama je na telefonu. Danes že tretjič. Kaj naj ji rečem?
Zdravnica zavzdihne, se nasmehne in prime telefon.
Ayşe
Selin, yine yemek yemiyorsun. Biliyorum. Leyla her şeyi söylüyor.
Selin, spet ne ješ. Vem: Leyla mi pove vse.
Ayşe
Dörtte yeni komşum geliyor. Hasta.
Ob štirih pa pride k tebi moj novi sosed. Bolan je.
Ayşe
Dörtte yeni komşum geliyor. Hasta.
Ob štirih pa pride k tebi moja nova soseda. Bolna je.
Selin
Biliyorum, anne. Ben de her şeyi biliyorum.
Vem, mama. Tudi jaz vem vse.
Ayşe
Bu akşam ne zaman geliyorsun? Elif soruyor.
Kaj pa zvečer? Elif sprašuje, kdaj prideš.
Selin
Yedide, anne. Senin evine.
Ob sedmih, mama. K tebi.
Ayşe
Hep yedi diyorsun. Dokuzda geliyorsun.
Vedno rečeš ob sedmih. Prideš pa ob devetih.
Popoldne: še več pacientov, še več čaja, še vedno brez kosila. Ob štirih pride nova oseba iz hiše številka 7 z bolečim grlom in zgodbo o trobenti. Ob pol osmih gre zadnji pacient domov.
Osem zvečer v hiši številka 7, v dnevni sobi pri Ayşe. Elif sedi za mizo z rumenim risalnim zvezkom. Čaka krožnik palačink.
Elif
Anne! Yedi dedin!
Mama! Rekla si ob sedmih!
Selin
Özür dilerim, Elif. Bugün kırk hasta vardı.
Oprosti, Elif. Danes je bilo štirideset pacientov.
Elif
Kırk hasta! Beni sadece akşam görüyorsun.
Štirideset pacientov! Mene pa vidiš samo zvečer.
Ayşe
Otur, kızım. Ye. Doktor da yemek yemeli.
Sedi, hčerka moja. Jej. Tudi zdravnica mora jesti.
Selin
Anne, çocuk değilim. Kırk dört yaşındayım!
Mami, nisem otrok. Štiriinštirideset let imam!
Ayşe
Benim çocuğumsun. Yemek yemelisin.
Moj otrok si in jesti moraš.
Elif
Anne, neden doktorsun?
Mama, zakaj si zdravnica?
Selin
Çocukken anneannen öğretmendi. Bütün gün okuldaydı.
Ko sem bila majhna kot ti, je bila babica učiteljica. Ves dan je bila v šoli.
Selin
Akşam çok yorgundu. Ben de üzgündüm.
Zvečer je bila zelo utrujena, jaz pa žalostna.
Selin
Ben doktordum. Anneannem hastamdı. Bebeğim hemşiremdi.
Tako sem bila jaz zdravnica. Babica je bila moja pacientka, punčka pa medicinska sestra.
Ayşe
Evet. Reçete hep aynıydı: Çay ve yatak.
Da. In recept je bil vedno enak: čaj in postelja.
Selin
İnsanlar iyi olsun istiyorum. Bu yüzden doktorum.
Všeč mi je, ko je ljudem bolje. Zato sem zdravnica.
Elif
Cumartesi çocuklarla şarkı söyleyeceğim! Gelecek misin?
V soboto bom pela z otroki! Boš prišla?
Selin
Cumartesi mi? Cumartesi çalışıyorum...
V soboto? V soboto delam do ...
Elif
Anne! Hep çalışıyorsun!
Mama! Ti ves čas delaš!
Selin pogleda hčer, nato svojo mamo. Tokrat Ayşe ne reče ničesar.
Selin
Peki. Cumartesi çalışmıyorum. Hepimiz şenliğe geliyoruz. Sen, ben, baban, kardeşin.
Prav. V soboto ne delam. Vsi pridemo na prireditev: ti, jaz, oče in tvoj brat.
Ayşe
Ben de tabii! Şenlikte hep ben varım. Her şeyi görüyorum, biliyorum.
Kaj pa jaz? Vedno sem na prireditvi. Vse vidim in vse vem.
Ayşe
Şimdi ikiniz de yiyin! Çok incesiniz.
Zdaj pa jejta obe! Presuhi sta.
Üçü de krep yiyor. Selin üçüncü krebi yiyor.
Vse tri jedo palačinke. Selin je že pri tretji.