Burada gençtim

Tukaj sem bil mlad / bila mlada

Spoznaj sosede in utrdi naučeno z novo zgodbo.

ZgodbaDan po Elifini rojstnodnevni zabavi Ayşe tebi in Elif pokaže steno s fotografijami: Ayşe pri dvaindvajsetih, njenega moža, staro hišo, štirideset let šole in Selin kot deklico.

Nove besede v zgodbi

hayatta živ
doğum yeri rojstni kraj
yarı pol
hâlâ še vedno
gürültülü glasen
adam moški

Dan po Elifini rojstnodnevni zabavi Ayşe tebi in Elif pokaže steno s fotografijami: Ayşe pri dvaindvajsetih, njenega moža, staro hišo, štirideset let šole in Selin kot deklico.

Dotakni se besede in si oglej njen pomen.

Samodejno predvajanjeslovenščina

Dan po zabavi. V dnevni sobi Ayşe diši po močnem črnem čaju.
Ayşe Hanım, Elif ve siz salonda oturuyorsunuz. Duvarda bütün aile var.
Ayşe Hanım, Elif in ti sedite v dnevni sobi. Na steni: vsa družina Ayşe.
Emre'nin fotoğrafı nerede?
In kje je Emrejeva fotografija?
Emre'nin fotoğrafı nerede?
In kje je Emrejeva fotografija?
Ayşe
Artık masada. Duvara dönük değil.
Zdaj je na mizi. Ni več obrnjena proti steni.
Elif pokaže na staro črno-belo fotografijo mlade ženske pred zelenimi vrati.
Elif
Anneanne, bu genç kadın kim?
Babica, kdo je ta mlada ženska?
Ayşe
Benim! Burada gençtim. Yirmi iki yaşındaydım.
To sem jaz! Tukaj sem bila mlada. Imela sem dvaindvajset let.
Elif
Sen mi? Çok güzeldin!
Ti? Zelo lepa si bila!
Ayşe
Güzeldim. Hâlâ güzelim!
Bila sem. In še vedno sem!
Bu uzun boylu adam kim?
In kdo je ta visoki moški?
Bu uzun boylu adam kim?
In kdo je ta visoki moški?
Ayşe
Eşim. Elif, senin deden.
Moj mož. Elif, to je tvoj dedek.
Elif
Ben bebekken dedem hayatta değildi.
Dedek ni bil več živ, ko sem bila dojenčica.
Ayşe
Evet. Çok iyi, iyi bir insandı. Senin gibi, Elif.
Da. Zelo dober človek je bil. Kot ti, Elif.
Burada neredeydiniz?
Kje sta bila tukaj?
Burada neredeydiniz?
Kje sta bila tukaj?
Ayşe
Nehir kenarında. Ağustostu. Gençtik, mutluyduk.
Ob reki. Avgust je bil. Bila sva mlada in srečna.
Naslednja fotografija prikazuje staro hišo z zelenimi vrati in temnimi praznimi okni.
Ayşe
Bu yedi numara. Çok eskiydi, boştu.
To je pa hiša številka 7. Bila je zelo stara in prazna.
Boş mu? İlk gün benim evim gibi!
Prazna? Kot moje stanovanje prvi dan!
Boş mu? İlk gün benim evim gibi!
Prazna? Kot moje stanovanje prvi dan!
Ayşe
Eşimin anne babasının eviydi.
Bila je hiša staršev mojega moža.
Ayşe
Onlar yaşlıydı. Ev onlara çok büyüktü.
Njegovi starši so bili stari, hiša pa je bila zanje prevelika.
Ayşe
Bize büyük değildi. Artık benim. Elli yıldır.
Za naju ni bila prevelika. Zdaj je moja. Že petdeset let.
Elif
Elli yıl mı? Annemin erkek kardeşi gibi!
Petdeset let? Kot brat moje mame!
Na naslednji fotografiji: šolsko dvorišče, polno otrok, ob strani pa mlada učiteljica.
Burada kim var? Ne çok çocuk var!
In tukaj? Koliko otrok!
Burada kim var? Ne çok çocuk var!
In tukaj? Koliko otrok!
Ayşe
Bu benim okulum. Öğretmendim. Kırk yıl!
To je moja šola. Bila sem učiteljica. Štirideset let!
Hepsi sizin çocuklarınız mı?
Torej so to vsi tvoji otroci?
Hepsi sizin çocuklarınız mı?
Torej so to vsi tvoji otroci?
Ayşe
Benim değil, okulun çocukları. Ama hepsi benimdi. Şehrin yarısı!
Ne moji, šolski otroci. Ampak vsi so bili moji. Pol mesta!
Elif
Annem de mi?
In moja mama?
Ayşe
Evet. Onun öğretmeniydim. Çok iyiydi. Çok da gürültülüydü.
Da. Bila sem njena učiteljica. Zelo pridna je bila … in zelo glasna.
Majhna barvna fotografija: sedemletna deklica z dolgimi svetlo rjavimi lasmi in širokim nasmehom.
Ayşe
Bu Selin. Burada yedi yaşında.
To je pa Selin. Tukaj ima sedem let.
Elif
Annem! Çok küçük! Uzun saçları ve mavi gözleri var.
Mama! Kako je majhna! Ima dolge lase in modre oči.
Ayşe
Mavi gözler, benim gibi. Doğum yeri burası, yedi numara.
Modre oči, kot jaz. Njen rojstni kraj je tukaj, hiša številka sedem.
Elif
Benim doğum günüm yirmi sekiz Mart!
Moj rojstni dan je osemindvajsetega marca!
Ayşe
Bu oğlum. Burada beş yaşında.
To je pa moj sin. Tukaj ima pet let.
Büyük bir keki var!
Veliko torto ima!
Büyük bir keki var!
Veliko torto ima!
Ayşe
Evet. Hep açtı. Sizin gibi!
Da. Vedno je bil lačen. Kot ti!
Ben mi? Aç değilim!
Jaz? Nisem lačen!
Ben mi? Aç değilim!
Jaz? Nisem lačna!
Ayşe iz žepa jopice vzame dve majhni fotografiji.
Ayşe
Elif, bu senin için. Deden ve ben, nehir kenarında.
Elif, to je zate. Tvoj dedek in jaz ob reki.
Elif
Benim için mi? Teşekkür ederim, anneanne!
Zame? Hvala, babica!
Ayşe
Bu sizin için. Yedi numara. O zaman boştu.
To je pa zate. Hiša številka 7, ko je bila prazna.
Ayşe
Siz on yaşında neredeydiniz?
In ti? Kje si bil, ko si imel deset let?
Ayşe
Siz on yaşında neredeydiniz?
In ti? Kje si bila, ko si imela deset let?
Hamburg'da. Doğum yerim Hamburg. Annem ve babam hâlâ orada.
V Hamburgu. Moj rojstni kraj je Hamburg. Moji starši so še vedno tam.
Hamburg'da. Doğum yerim Hamburg. Annem ve babam hâlâ orada.
V Hamburgu. Moj rojstni kraj je Hamburg. Moji starši so še vedno tam.
Tekir skoči na polico in sede pred steno med fotografije.
Elif
Anneanne, Tekir'in fotoğrafı nerede?
Babica, kje pa je Tekirova fotografija?
Ayşe
Tekir'in mi? Benim kedim değil!
Tekirova? Saj ni moj maček!
Elif
Ama hep burada. O da aileden!
Ampak vedno je tukaj. Tudi on je družina!
Ayşe
Peki. Elif, Tekir'in resmini yap, lütfen.
Prav. Elif, nariši Tekira, prosim.
Elif
Tabii! Yeni resim defterime!
Znam! V svojem novem risalnem bloku!
Tisti večer med starimi fotografijami visi živo rumen list.
Artık Ayşe Hanım'ın bütün ailesi duvarda. Tekir de.
Zdaj je na steni vsa družina Ayşe. In Tekir.