Čia aš buvau jauna

Burada gençtim

Komşuları daha yakından tanı ve öğrendiklerini yeni bir hikâyede uygula.

HikâyeElzė'nin doğum günü partisinin ertesi günü Ona sizi ve Elzė'yi fotoğraf duvarında gezdiriyor: yirmi iki yaşındaki Ona, kocası, eski ev, kırk yıllık okul hayatı ve küçük bir kız olan Daiva.

Hikâyedeki yeni kelimeler

mokykla bir okul
gimiau doğdum
gimė o doğdu

Anlamını görmek için bir kelimeye dokun.

Otomatik oynatmaTürkçe

Partinin ertesi günü. Ona’nın oturma odası demli siyah çay kokuyor.
Ponia Ona, Elzė ir jūs sėdite svetainėje. Ant sienos – visa Onos šeima.
Bayan Ona, Elzė ve siz oturma odasında oturuyorsunuz. Duvarda Ona’nın bütün ailesi var.
O kur Jono nuotrauka?
Peki Jonas'ın fotoğrafı nerede?
O kur Jono nuotrauka?
Peki Jonas'ın fotoğrafı nerede?
Ona
Ji dabar ant stalo. Ne veidu į sieną.
Artık masanın üzerinde. Duvara dönük değil.
Elzė yeşil bir kapının önündeki genç kadının eski siyah beyaz fotoğrafını gösterir.
Elzė
Močiute, kas ta jauna moteris?
Büyükanne, bu genç kadın kim?
Ona
Tai aš! Čia aš buvau jauna. Man buvo dvidešimt dveji metai.
Bu benim! Burada gençtim. Yirmi iki yaşındaydım.
Elzė
Tu? Tu buvai labai graži!
Sen mi? Çok güzelmişsin!
Ona
Buvau. Ir dabar esu!
Öyleydim. Hâlâ da güzelim!
O kas tas aukštas vyras?
Peki o uzun boylu adam kim?
O kas tas aukštas vyras?
Peki o uzun boylu adam kim?
Ona
Mano vyras. Elze, tai tavo senelis.
Kocam. Elzė, bu senin büyükbaban.
Elzė
Kai aš gimiau, senelio jau nebuvo.
Ben doğduğumda dedem artık aramızda değildi.
Ona
Taip. Jis buvo labai geras ir draugiškas žmogus. Kaip tu, Elze.
Evet. Çok iyi, nazik bir adamdı. Senin gibi Elzė.
Kur jūs čia buvote?
Burada neredeydiniz?
Kur jūs čia buvote?
Burada neredeydiniz?
Ona
Prie upės. Buvo rugpjūtis. Mes buvome jauni ir laimingi.
Nehrin yanında. Ağustos ayıydı. Genç ve mutluyduk.
Sonraki fotoğrafta yeşil kapılı, karanlık ve boş pencereli eski bir ev var.
Ona
O čia septintas namas. Jis buvo labai senas ir tuščias.
Bu da yedi numara. Çok eski ve boştu.
Tuščias? Kaip mano butas pirmą dieną!
Boş mu? İlk gün benim dairem gibi!
Tuščias? Kaip mano butas pirmą dieną!
Boş mu? İlk gün benim dairem gibi!
Ona
Tai buvo mano vyro tėvų namas.
Kocamın anne babasının eviydi.
Ona
Jo tėvai buvo seni, o namas jiems buvo per didelis.
Anne babası yaşlıydı ve ev onlar için çok büyüktü.
Ona
Mums – ne per didelis. Dabar jis mano. Jau penkiasdešimt metų.
Bizim için çok büyük değildi. Artık benim. Elli yıldır.
Elzė
Penkiasdešimt metų? Kaip mano mamos brolis!
Elli yıl mı? Annemin erkek kardeşi gibi!
Sonraki fotoğrafta çocuklarla dolu bir okul bahçesi, kenarda da genç bir kadın öğretmen var.
O čia? Kiek daug vaikų!
Peki burada? Ne kadar çok çocuk!
O čia? Kiek daug vaikų!
Peki burada? Ne kadar çok çocuk!
Ona
Čia mano mokykla. Aš buvau mokytoja. Keturiasdešimt metų!
Bu benim okulum. Öğretmendim. Kırk yıl boyunca!
Tai visi jie – jūsų vaikai?
Yani hepsi sizin çocuklarınız mı?
Tai visi jie – jūsų vaikai?
Yani hepsi sizin çocuklarınız mı?
Ona
Ne mano – mokyklos vaikai. Bet jie visi buvo mano. Pusė miesto!
Benim değil, okulun çocukları. Ama hepsi benimdi. Kasabanın yarısı!
Elzė
Ir mano mama?
Peki annem?
Ona
Taip. Aš buvau jos mokytoja. Ji buvo labai gera... ir labai garsi.
Evet. Onun öğretmeniydim. Çok başarılıydı... ve çok gürültücüydü.
Küçük renkli bir fotoğraf: uzun açık kahverengi saçlı, kocaman gülümseyen yedi yaşında bir kız.
Ona
O čia Daiva. Jai čia septyneri.
Bu da Daiva. Burada yedi yaşında.
Elzė
Mama! Ji tokia maža! Ji turi ilgus plaukus ir mėlynas akis.
Annem! Ne kadar küçük! Uzun saçları ve mavi gözleri var.
Ona
Mėlynas akis, kaip aš. Ji gimė čia, septintame name.
Benim gibi mavi gözlü. Burada, yedi numarada doğdu.
Elzė
O aš gimiau kovo dvidešimt aštuntą!
Ben de yirmi sekiz Mart'ta doğdum!
Ona
O čia mano sūnus. Jam čia penkeri metai.
Bu da oğlum. Burada beş yaşında.
Jis turi didelį pyragą!
Büyük bir pastası var!
Jis turi didelį pyragą!
Büyük bir pastası var!
Ona
Taip. Jis visada buvo alkanas. Kaip jūs!
Evet. Hep açtı. Sizin gibi!
Aš? Aš nesu alkanas!
Ben mi? Aç değilim!
Aš? Aš nesu alkana!
Ben mi? Aç değilim!
Ona hırkasının cebinden iki küçük fotoğraf çıkarır.
Ona
Elze, čia tau. Tavo senelis ir aš, prie upės.
Elzė, bu senin için. Deden ve ben, nehrin yanında.
Elzė
Man? Ačiū, močiute!
Benim için mi? Teşekkürler, büyükanne.
Ona
O čia jums. Septintas namas, kai jis buvo tuščias.
Bu da sizin için. Yedi numara, boş olduğu zaman.
Ona
O jūs? Kur jūs buvote, kai jums buvo dešimt?
Peki siz? On yaşındayken neredeydiniz?
Hamburge. Aš gimiau Hamburge, o mano tėvai ir dabar ten.
Hamburg’da. Hamburg’da doğdum, anne babam hâlâ orada.
Hamburge. Aš gimiau Hamburge, o mano tėvai ir dabar ten.
Hamburg’da. Hamburg’da doğdum, anne babam hâlâ orada.
Micius rafa atlayıp duvarın önüne, fotoğrafların arasına oturur.
Elzė
Močiute, o kur Miciaus nuotrauka?
Büyükanne, peki Micius'un fotoğrafı nerede?
Ona
Miciaus? Jis ne mano katinas!
Micius'un mu? O benim kedim değil!
Elzė
Bet jis visada čia. Jis irgi mūsų šeima!
Ama hep burada. O da aileden!
Ona
Na gerai. Elze, gal gali piešti Micių?
Peki, tamam. Elzė, Micius'u çizebilir misin?
Elzė
Galiu! Mano naujame albume!
Çizebilirim! Yeni eskiz defterimde!
O akşam eski fotoğrafların arasında parlak sarı bir sayfa asılı durur.
Dabar ant sienos – visa Onos šeima. Ir Micius.
Artık Ona’nın bütün ailesi duvarda. Micius da.