Ek hikâyePremium

Yedi numaranın patronu

7 numaranın patronu

Komşuları daha yakından tanı ve öğrendiklerini yeni bir hikâyede uygula.

HikâyeKimseye ait olmayan Tekir'in hayatından bir gün: onu kim besliyor, nerede uyuyor ve 7 numaranın bütün anahtarları nereye gidiyor?

Hikâyedeki yeni kelimeler

uyanık uyanık
sahip sahip
belki belki
bak bak; fiil kökü
mutlu mutlu
artık artık; şimdi veya bundan sonra değil anlamında
bir daha bir daha

Kimseye ait olmayan Tekir'in hayatından bir gün: onu kim besliyor, nerede uyuyor ve 7 numaranın bütün anahtarları nereye gidiyor?

Anlamını görmek için bir kelimeye dokun.

Otomatik oynatma

Yedi numarada sabah erken. Ev hâlâ uyuyor.
Sabah. Ev çok sessiz.
Sabah. Ev çok sessiz.
Ayşe Hanım uyanık. Tekir de.
Ayşe Hanım uyanık. Tekir de.
Ayşe
Günaydın, Tekir! Aç mısın?
Günaydın, Tekir! Aç mısın?
Evet. Tekir çok aç.
Evet. Tekir çok aç.
Ayşe
Al. Ama sen benim kedim değilsin!
Al. Ama sen benim kedim değilsin!
Kedi yemek yer, yüzünü yıkar ve kapıdan çıkar.
Tekir kafeye gidiyor.
Tekir kafeye gidiyor.
Kafede Zeynep vitrine kekler koymaktadır.
Zeynep
Aa! Günaydın, patron!
Aa! Günaydın, patron!
Zeynep
Kahve mi, çay mı?
Kahve mi, çay mı?
Kahve mi? Hayır. Çay mı? Hayır. Tekir keke bakıyor.
Kahve mi? Hayır. Çay mı? Hayır. Tekir keke bakıyor.
Zeynep
Hayır! Kek senin için değil!
Hayır! Kek senin için değil!
Biraz sonra tezgâhtaki kek biraz küçülmüştür, kedi ise ortada yoktur.
Zeynep
Tekir! Neredesin?
Tekir! Neredesin?
Elif, okul çantasıyla merdivenlerde oturmaktadır.
Elif
Merhaba, Tekir! Biz arkadaşız, değil mi?
Merhaba, Tekir! Biz arkadaşız, değil mi?
Tekir Elif'in arkadaşı. Elif de onun arkadaşı.
Tekir Elif'in arkadaşı. Elif de onun arkadaşı.
Elif
Anneanne! Tekir senin kedin mi?
Anneanne! Tekir senin kedin mi?
Ayşe
Hayır. Tekir benim kedim değil.
Hayır. Tekir benim kedim değil.
Elif
Onun sahibi kim? Emre mi?
Onun sahibi kim? Emre mi?
Ayşe
Hayır. Emre değil. Zeynep de değil.
Hayır. Emre değil. Zeynep de değil.
Elif
Tekir nerede oturuyor?
Tekir nerede oturuyor?
Ayşe
Burada. Orada. Yukarıda. Aşağıda. Kafede.
Burada. Orada. Yukarıda. Aşağıda. Kafede.
O akşam eve dönersiniz ve bütün ceplerinizi ararsınız.
Ah hayır... Anahtarım nerede?
Ah hayır... Anahtarım nerede?
Ah hayır... Anahtarım nerede?
Ah hayır... Anahtarım nerede?
Ayşe Hanım! Anahtarım nerede, biliyor musunuz?
Ayşe Hanım! Anahtarım nerede, biliyor musunuz?
Ayşe Hanım! Anahtarım nerede, biliyor musunuz?
Ayşe Hanım! Anahtarım nerede, biliyor musunuz?
Ayşe
Anahtarınız mı? Bilmiyorum. Belki Tekir biliyor.
Anahtarınız mı? Bilmiyorum. Belki Tekir biliyor.
Gece. Yukarıda çok hafif bir trompet sesi duyulur.
İyi akşamlar, Emre. Özür dilerim... Tekir burada mı?
İyi akşamlar, Emre. Özür dilerim... Tekir burada mı?
İyi akşamlar, Emre. Özür dilerim... Tekir burada mı?
İyi akşamlar, Emre. Özür dilerim... Tekir burada mı?
Emre
Evet. Orada, salonda uyuyor.
Evet. Orada, salonda uyuyor.
Kanepenin arkasında eski bir tahta kutu vardır. Kutunun içinde anahtarlar. Bir sürü anahtar.
Bu ne? Anahtar... Bir anahtar daha!
Bu ne? Anahtar... Bir anahtar daha!
Bu ne? Anahtar... Bir anahtar daha!
Bu ne? Anahtar... Bir anahtar daha!
Emre
Bu benim anahtarım! O da Zeynep'in!
Bu benim anahtarım! O da Zeynep'in!
Benim anahtarım da burada! Tekir!
Benim anahtarım da burada! Tekir!
Benim anahtarım da burada! Tekir!
Benim anahtarım da burada! Tekir!
Tekir artık uyumuyor. Çok mutlu.
Tekir artık uyumuyor. Çok mutlu.
Emre
Belki burası onun evi. Her anahtar onun için bir ev.
Belki burası onun evi. Her anahtar onun için bir ev.
Peki, Tekir. Burada patron sensin. Ama anahtarı alıyorum!
Peki, Tekir. Burada patron sensin. Ama anahtarı alıyorum!
Peki, Tekir. Burada patron sensin. Ama anahtarı alıyorum!
Peki, Tekir. Burada patron sensin. Ama anahtarı alıyorum!
İyi geceler, Tekir. İyi geceler, ev.
İyi geceler, Tekir. İyi geceler, ev.